[Zwrotka 1] Patrzę w lustro — znowu widzę jego twarz, Ten sam wzrok, który znam od tylu lat. Zmęczony wzrok, pod nim niewyspany świat, I pytanie: ile jeszcze mam tak trwać? Znam każdy ruch, każde jego kłamstwo, Każdy moment, kiedy odbiera mi światło. Mówię „to ja”, ale nie wierzę już w to, Bo coraz częściej nie poznaję własnych słów. [Pre-refren] Ile razy można zaczynać od nowa? Ile razy przegrywać z własną głową? Stoję naprzeciw, lecz brakuje mi sił, Żeby powiedzieć: „tym razem to ja wygram”. [Refren] Zmęczony wzrok, a w lustrze znowu ja, Ten sam wróg, którego znam od lat. Nie mam już siły kolejny raz Tłumaczyć sobie, że jeszcze jest czas. Zmęczony wzrok, pustka zamiast słów, Drugie ja patrzy — ja już nie mam sił. Nie chcę tej wojny, nie chcę jej znać, A jednak codziennie muszę z sobą stać. [Zwrotka 2] Nienawidzę tego, kim czasem potrafię być, Tego głosu, który mówi mi, jak mam żyć. Chciałbym go uciszyć, lecz to przecież mój głos, Więc każda próba kończy się tak samo. Mam żal do siebie za rzeczy sprzed lat, Za każdy moment, kiedy odpuszczałem świat. Za ludzi, których zgubiłem po drodze, Za własne ręce, które nie chciały już podnieść mnie. [Pre-refren] Ile razy można udawać przed sobą, Że pod tą ciszą wszystko jeszcze jest w porządku? Stoję naprzeciw, patrzę prosto w twarz, I pierwszy raz nie chcę już z nim walczyć. [Refren] Zmęczony wzrok, a w lustrze znowu ja, Ten sam wróg, którego znam od lat. Nie mam już siły kolejny raz Tłumaczyć sobie, że jeszcze jest czas. Zmęczony wzrok, pustka zamiast słów, Drugie ja patrzy — ja już nie mam sił. Nie chcę tej wojny, nie chcę jej znać, A jednak codziennie muszę z sobą stać. [Bridge — drugi głos / „drugie ja”] Myślisz, że jestem kimś obcym? Przecież nosisz mnie pod skórą. Chcesz mnie zabić, chcesz mnie zgubić, A ja jestem tobą. [Outro] Więc kto wygra, jeśli obaj przegramy? Kto zostanie, kiedy zabraknie już nas? Patrzę w lustro… Zmęczony wzrok. I pierwszy raz nie spuszczam wzroku. Nie dlatego, że wygrałem. Tylko dlatego, że nie mam już przed kim uciekać.
