Sevgiden Tüy Yumakları (Letter From Dungeo)

[Intro - Violin ] Parmaklıkların ardından bakıyorum Avluda ellerde rengârenk kuşlar Bir müebbetin omzunda sessizce muhabbetten örülmüş tüy yumakları [Verse -1 ] Voltasına çıkan mahkûm diyor: “Kuşum en çok konuşandı, ‘Baba kaldık buralarda’ der_di, Şimdiyse parmağında_ kalmış sessizlik derdi. [Course] Ah, kuşlaaar! dayanamaz buranın derdine, Minik kalpler mahkûmların kederine. Kim bilir, özgürlüğe kavuşsalar… [Solo - Violin] [Verse -2] Yemlerdi tüy yumağını yoksa umudunu mu beslerdi. Avucunda sakladığı, masmavi gökyüzünün kırıntısı. [Bridge] Mısır’da Yusuf'un dediği gibi “burası belâlar konağı, diriler kabri, düşman sevindiren, dostlar sınavı” [Course] Ah, kuşlaaar! dayanamaz buranın derdine, Minik kalpler mahkûmların kederine. Kim bilir, özgürlüğe kavuşsalar… [Solo - Violin] [Outro] Avluda mahkûm soruyor "Kuşun var mı?" diye. "Var, hem de hürler". Penceremde yuva_ yapmış sığırcıklar… Bu sefer onlara bakıyorum…