Lijn

Onder en boven, ik leef in die lijn, waar verlies niet breekt maar waarheid verschijnt. In elke paradox vind ik terug wie ik ben — want wat ik onder laat vallen, tilt U boven weer op, integraal, eerlijk, zoals alleen liefde dat kent. Vriendschap… Het is een woord dat men gebruikt als men wéét wat vriendschap ís. Want vriendschap is geen illusie, maar een conclusie. Een feit. Een vraag. Een teken. Een scherpte. En aan elkaar gescherpt worden steeds scherper, tot je dichter bij elkaar komt te staan dan je ooit dacht te kunnen dragen. Vriendschap is weten wanneer je spreekt, en wat je spreken moet. Het is voelen: wanneer je een code breekt, een belofte breekt, wanneer de waarheid achter je tanden blijft steken… En dan tóch, recht in iemands gezicht, de muur doorbreekt. Onder en boven, ik leef in die lijn, waar verlies niet breekt maar waarheid verschijnt. In elke paradox vind ik terug wie ik ben — want wat ik onder laat vallen, tilt U boven weer op, integraal, eerlijk, zoals alleen liefde dat kent. Wie is kwetsbaar wanneer vriendschap breekt? En wie spreekt waarheid als beide zielen naar tegengestelde kanten trekken maar dezelfde pijn bleek? Wat doe je dan? Wanneer je niet weet wat onderaan ligt, en wat bovenaan hoort en waarom het zó makkelijk vergeten wordt? [Refrain] Onder en boven, ik leef in die lijn, waar verlies niet breekt maar waarheid verschijnt. In elke paradox vind ik terug wie ik ben want wat ik onder laat vallen, tilt U boven weer op, integraal, eerlijk, zoals alleen liefde dat kent. Wanneer je denkt te vallen, maar misschien juist wordt opgetild.