[Verse 1] Dağların kuytusunda açan o küçük şifalı çiçek; Ne bir yere yetişme çabası ne de dünün gölgesini taşır. Dağların kuytusunda açan o küçük şifalı çiçek... Bilmez ki yarın nedir, sadece "şimdi" gerçek. Kökleri toprağın kalbinde, başı göğün sonsuzluğunda; Kendi rengini saçar, evrenin o eşsiz huzurunda. [Chorus] sessizliğin içinde yankılanan bir şifa, Koparmadan sevilen, ruha verilen vefa... Zihin sussun, sadece bu anın kokusu kalsın. Sen şifalı bir pınarsın; Küçük bir çiçeksin ama içinde koca bir evren... Şifa sende başlar, sadece kendin olduğun an. [Verse 2] Senin varlığın sade, yargısız ve hür; Bir kutlamadır, her nefesin bir ömür. İyileştirmek için dokunmana, bir söz demene gerek yok; Sadece "burada" olman yeterli. [Bridge] Arama dışarıda; pınar senin içinde çağlıyor. Küçük parmakların, gökyüzünü yere bağlıyor; Ne bir eksik ne bir fazla, tam da olduğun gibi tamsın. [Outro] dans et rüzgârın kucağında. Hiçbir şey yapma, sadece kal aşkınlığın odağında. Varlığın şifadır... Sadece ol... Ve gülümse...
