Vroeger dacht ik dat bestaansrecht gewoon een recht was Maar eigenlijk is het een plicht Waarin de rechten dan voor je aangezicht worden uitgesmeerd En ik weet dit liedje of eigenlijk dit spoken word begint echt enorm verkeerd Maar laat me je dan een rap geven iets meer mee bij leven Want ik weet zeker dat ik iets vertellen kan Alleen dat behuist een hoop dakloosheid van taligheid en niks meer dan dat Want luister door de woorden heen hoe scherp ik ben geworden Het was door bestaansrecht heen Ik herkende haar, ik had plichten, rechten, maar uiteindelijk geen Omdat bureaucratie zo hoog schiet dat ik in de goot ben geraakt En dat is wat mijn spoken word kraakt en altijd zal blijven doen En mijn rappen misschien en ook wat zingen daarbij Ik kan een refrein ik doe wel mee Maar wees nu eerlijk tegen mij Dwars door bestaansrecht heen heb ik er geen En als het zo is vertel het aan mij Want ik als dakloze ik, ik wil ook mens zijn Ik heb rechten, ik heb plichten en ik hoor erbij Jij en ik vertel jij mij alsjeblieft samen