[Intro: one short open trumpet call] [Verse 1: his voice, the deep drum, low piano] Nie zgadzam się z tobą w niczym, inne kanały, inny świat. A wiem, że buty zdejmiesz w progu i powiesz „no”, gdy myślisz „tak”. [Chorus: the choir joins, low and wide] Bo ty też jesteś stąd, z tych samych ulic, z tego deszczu. Kłócimy się tą samą mową i milkniemy w tym samym miejscu. [Stop: one bar of complete silence] Ty też jesteś stąd. [Verse 2: piano driving, sub bass, the trumpet answers him] Na meczu krzyczysz tak jak ja, przy hymnie wstajesz tak jak ja. W listopadzie palisz znicze i długo stoisz, tak jak ja. Narzekasz pięknie, z całych sił, na wszystko, co się tutaj dzieje. A gdy sąsiadom zalewa dom, z workami stoisz, zanim dnieje. [Chorus: the choir, bigger] Bo ty też jesteś stąd, z tych samych ulic, z tego deszczu. Kłócimy się tą samą mową i milkniemy w tym samym miejscu. [Stop: one bar of complete silence] Ty też jesteś stąd. [Verse 3: his voice stronger, the trumpet answers] Słyszę was wszystkich jednocześnie i wiem, co każdy w sobie chowa: ten sam strach o dom i dzieci, tylko ubrany w inne słowa. Ktoś dzwoni dziś z bardzo daleka i pyta, czy już spadł tu śnieg. Ktoś już ze zdjęcia tylko zerka, śpiewamy dzisiaj za nich też. [Quiet verse: his voice and piano only] Czerwona, bo krwią zapłacona. A biała, bo na ziemi tej każdy miał od wieków miejsce, a wszystkie barwy dają biel. [Bridge: everything stops, the choir alone, no instruments, left side and right side answer each other, then together] Polska to nie jest moja racja, Polska to nie jest twoja racja. Polska to ten, kto stanie obok, kiedy się kończy każda racja. [Final Chorus: a whole step higher, everyone, full weight] Bo my jesteśmy stąd, z tych samych ulic, z tego deszczu. Kłócimy się tą samą mową i śpiewamy w tym samym miejscu. Polska to my. [Outro: the choir alone, softly] Polska to my. [Trumpet call alone, breaks off in the middle of a note] [End]
