[Intro] Taman kuna... kutukan lawas... Nanging kowe teka... [Verse 1] Kowe teka, pasuryanmu kaya dheweke. Ksatria sing mati nglindhungi taman iki. Kowe nylametake aku, ngilangake sebagian kutukan. Aku bisa urip maneh, dadi gadis kang nyata. Nanging ing njero atiku, aku ngerti... [Pre-Chorus] Kutukan isih ana ing getihku. Tresnaku iki dadi racun alon kanggo kowe. Kowe saya cedhak, nyawamu saya lemah. Aku ora bisa nduweni kowe, tanpa mateni kowe. [Chorus] KEMBANG KANTIL! WANGI TRESNA KANG NGGAWA PATI! Aku kudu ngeculake kowe, sadurung kowe ilang! Lali aku, lali wengi iki, Mung tinggalake kembang, ing dhadhamu kang sepi. [Verse 2] Dheweke biyen ngorbanake nyawa kanggo aku. Saiki kowe nandhang lara amarga tresnaku. Iki dudu wangsulane, kowe duwe dalanmu dhewe. Aku ora bakal ngidini kutukan iki njupuk kowe maneh. [Pre-Chorus] Kutukan isih ana ing getihku. Tresnaku iki dadi racun alon kanggo kowe. Kowe saya cedhak, nyawamu saya lemah. Aku ora bisa nduweni kowe, tanpa mateni kowe. [Chorus] KEMBANG KANTIL! WANGI TRESNA KANG NGGAWA PATI! Aku kudu ngeculake kowe, sadurung kowe ilang! Lali aku, lali wengi iki, Mung tinggalake kembang, ing dhadhamu kang sepi. [Bridge] [Music drops to solo suling + heavy bass pulse, intimate spoken-sung, building to scream] Turu... Ambu wangi iki bakal ngilangake laramu. Besuk, yen kowe tangi, aku wis ora ana. Matur nuwun... wis nylametake aku sepisan maneh. AKU TRESNA! NANGING AKU NGELUAKAKE! [Guitar & Suling Dialogue] [Melancholic weeping melody, traditional-modern blend, slow double bass underneath] [Final Chorus] Kembang kantil... wangi tresna... Aku ngeculake kowe... Supaya kowe urip... [Outro] Slamat dalan, ksatria mudaku... Kembang iki kanggo kowe... [Soft breath, silence]
