
[Intro – cold industrial drone, metallic noise, distant machine hum, no melody, tension immediately present] [Verse 1 – low dirty male vocal, restrained, close microphone, almost spoken] Zimny świt wypluł mnie na bruk Obcy zapach, nieswój wczorajszy śmiech Gdzieś między pogardą a pustką kona tętno nocy Znowu goni mnie ten sam betonowy szum [Mechanical percussion enters slowly] Miasto dusi resztkami spalin i kłamstw Próbując uciec przed własnym cieniem Zapiłem pamięć w podrzędnej norze [Pre-Chorus – synth tension rising, heavier breathing space] A przecież Niebo patrzy na ten syf Widzi, jak dławi mnie odraza Jak paraliż rwie myśli i knebluje usta [Chorus – full industrial metal impact, aggressive but controlled] Pewnie każdy z nas choć raz Został na pustyni bez gwiazd Byle tylko nie dotknąć dna W tym wiecznym, ślepym amoku [Verse 2 – tighter rhythm, mechanical bass pulse] Mędrcy naćpali się i milczą Wizjonerzy gniją w klatkach własnych słów Święci handlują strachem, żrą padlinę Mają w nosie ludzki płacz [Bridge – instruments partially stripped, tense whispered layers] Może urwałem film Choć wsiąkłem w ten syf Wymiotowałem własną duszą w piach [Final Chorus – massive layered industrial sound] Odbiję się od dna Muszę wbić sobie do łba, że Nawet gdy pęknie ostatnia z lin Zostaje ten moment, gdy Własny upór zabił strach [Outro – repetitive mantra, distorted layered vocal, industrial noise collapsing] Zabił strach... Zabił strach... Zabił strach...

