Song Cover Image

Daz verborgene volc

+ Show full styles
V6

Strophe 1 Ze naht im walde klanc ein sanc, dâ sach ich wunderlîchen schîn; er was sô süeze unde lanc, daz ich vergaz des weges mîn. Strophe 2 Under den wurzeln lît ir lant, dâ wonent si wol tûsent jâr; der werlte ist ir wec unbekant, doch ist ir naht sô wunderklâr. Refrain Si sint noch dâ, si sint noch dâ, im schate alter linden; ir sanc ist verre unde nâ, doch nieman sol si vinden. Strophe 3 Si webent brücken ûz dem touwe, dar über niht ein mensche gât; si weckent bluomen ûf der ouwe, swenne noch snê im walde stât. Strophe 4 Des îsens stimme klanc ze naht, dô viel manec boum, sô grôz und alt; dô swigen si vor menschen maht und vluhen tiefer in den walt. Refrain Si sint noch dâ, si sint noch dâ, im schate alter linden; ir sanc ist verre unde nâ, doch nieman sol si vinden. Strophe 5 Ich sach bî dem bache einen stec, von touwe was er, silberklâr; ich stuont verborgen an dem wec, dô wart ich einer stimme gewâr. Strophe 6 Jensît des steges saz ein wîp, vor irer stimme sweic der bach; ir sanc gap dürrem holze lîp, dô ûz der rinden ein bluot brach. Refrain Si sint noch dâ, si sint noch dâ, im schate alter linden; ir sanc ist verre unde nâ, doch nieman sol si vinden. Strophe 7 Ich wolte niht hinüber gân, ir vride solte sicher sîn; ich liez den stec verborgen stân und truoc den sanc im herzen mîn. Strophe 8 Sô oft diu sunne nider gât, vernime ich ir heimlîchen sanc; sô lang ein boum im walde stât, bewart sîn holz den alten klanc. Refrain Si sint noch dâ, si sint noch dâ, im schate alter linden; ir sanc ist verre unde nâ, doch nieman sol si vinden.