(Rozmowa nad ranem) – Jesteś cudowna – Tak myślisz? – Wiem to – To zrób coś dla mnie – Co zechcesz – Rozbierz mnie – Jesteś naga – Rozbierz mnie bardziej – Jak mam cię bardziej rozebrać? – Pokochaj mnie Bo nie chodzi mi o sukienkę, ani o to, co mam pod nią. Chcę, żebyś zdjął ze mnie ciszę, wszystko, czego boję się dotknąć. Chcę, żebyś znał moje myśli, zanim wypowiem je sama, żebyś został jeszcze chwilę, kiedy nadejdzie ranek. Bo możesz dotykać mojego ciała, a ja wciąż będę gdzieś daleko. Dlatego podejdź bliżej, jeśli naprawdę chcesz zobaczyć mnie całkiem nagą. Rozbierz mnie bardziej, nie z ubrań — z tajemnic. Z tych wszystkich „nic mi nie jest”, które chowam pod skórą. Rozbierz mnie bardziej, aż nie zostanie nic, czego nie mogłabym ci powiedzieć. Po prostu pokochaj mnie... Po prostu pokochaj mnie....
