[ EN ] [Zwrotka 1 Nie każdy umie mówić tak, jak serce chciałoby usłyszeć. Nie każdy niesie światło w dłoniach, czasem ktoś kocha całkiem ciszej. Może nie stawia złotych bram, nie rzuca słów pod twoje stopy, ale gdy pęka dzień na pół, on zbiera dla ciebie okruchy nocy. Refren Jeśli ktoś nie kocha cię tak, jakbyś chciała, jak śniłaś w głowie, to nie znaczy, że serce ma puste, że mniej ciebie nosi w sobie. Może kocha ponad głos, ponad strach i ponad ciernie ponad własne kruche siły, choć nie umie kochać pięknie. [Zwrotka 2] Są ludzie jak zmęczone domy, z oknami pełnymi burz. Nie każdy potrafi dać róże, Kiedy sam wyrastał wśród cierni i susz. Czasem miłość to nie ogień, co od razu pali niebo. Czasem to ręka na plecach, Kiedy już nie masz sił w swych dziełach [Refren] Jeśli ktoś nie kocha cię tak, jakbyś chciała, jak śniłaś w głowie, to nie znaczy, że serce ma puste, że mniej ciebie nosi w sobie. Może kocha ponad głos, ponad strach i ponad blizny, ponad własne kruche siły, choć nie umie kochać pięknie. [Most] [Ostatni refren; ] Nie każda miłość brzmi jak hymn, nie każda błyszczy jak korona. Czasem największa mieszka tam, gdzie człowiek kocha... ponad to, co sam pokonał. Może kocha po swojemu, nieporadnie, ale prawdziwie. Może serce ma podarte, a i tak niesie cię przez życie. [ EN ] Title: “Beyond His Own Strength” [Verse 1] Not everyone knows how to speak the way your heart longs to hear. Not everyone carries light in their hands, sometimes love comes quiet and sincere. Maybe he builds no golden gates, doesn’t lay words at your feet, but when the day breaks in two, he gathers the night’s crumbs so you can sleep. [Chorus] If someone doesn’t love you the way you dreamed he would inside your mind, it doesn’t mean his heart is empty, or that he holds you less inside. Maybe he loves beyond his voice, beyond the fear, beyond the thorns, beyond his own fragile strength, though he never learned to love beautifully. [Verse 2] Some people are like tired houses, with windows full of storms. Not everyone can give you roses, when he himself grew up among thorns and droughts. Sometimes love is not a fire that burns the whole sky right away. Sometimes it’s a hand upon your back, when your own strength begins to fade. [Chorus] If someone doesn’t love you the way you dreamed he would inside your mind, it doesn’t mean his heart is empty, or that he holds you less inside. Maybe he loves beyond his voice, beyond the fear, beyond the scars, beyond his own fragile strength, though he never learned to love beautifully. [Bridge] Some hearts don’t know how to shine, they only know how to stay. They love through silence, through wounded hands, through every hard and heavy day. And maybe what he gives feels small, but it is all he has survived. Some men don’t love like angels — they love like those who fought to stay alive. [Final Chorus] Not every love sounds like a hymn, not every love shines like a crown. Sometimes the greatest love lives there, where a man keeps giving more than what life has not broken down. Maybe he loves in his own way, clumsy, wounded, but true. Maybe his heart is torn apart, and still it carries you through. [Outro] So if he loves beyond his voice, beyond the scars he cannot hide, maybe he’s giving you his whole heart — beyond his own strength, beyond his own fight.
