Arlette Leeft in Mij

[Couplet 1] Ze sprak geen grote woorden, nooit een luid refrein Maar duizend kleine daden, getuigden van haar liefde voor groot en klein Een tafel steeds gedekt in een huis dat warm was, Waar zorg en aandacht fluisterden: hier wordt aan jou gedacht Op haar woord kon je bouwen, trouw was haar gebed Geen roddel kwam over haar lippen, ze verbond waar haat belet [Refrein] Arlette, kind van bloemen, van vrede en geduld Jouw zachtheid was geen zwakte, maar liefde, puur vervuld Je vroeg niet: wie heeft gelijk? Maar: hoe komen wij er samen uit? En elke avond sloot je af met kruisje - kusje, vrede thuis Arlette, kind van bloemen, van vrede en geduld Jouw naam blijft in ons leven, zacht en vol en onbeschuld [Couplet 2] Je was een vredesduif in kamers waar spanning hing Je zocht naar wat bond, legde rust in elke hand Vrede komt niet als er één wint en één verliest, dat begreep je heel spontaan Twee mensen, twee keer waarheid, Heel verschillend soms, en toch waar Je kookte niet voor de honger, maar om harten te verwarmen Je gaf tijd en aandacht, zonder ooit iets terug te vragen [Pre-Chorus] Je voelde pijn nog voor ze die uitsprak Je stond er stil, en toch was alles raak Voor Tamara was je een droommama Een haven, een klankbord, een thuis [Bridge] Voor Tamara was je een droommama, een haven, een klankbord, een thuis Je voelde pijn nog voor ze die uitsprak. Je was er, meer was er niet nodig Je geloof reikte verder dan de dood, je sprak met de overledenen die je miste Want liefde stopt niet bij de grens van het leven, dat heb jij ons geleerd, Arlette [Couplet 3] Je hield van orde, niet perfect, maar als een stil bewijs Dat netheid ook kan zeggen: jij bent het waard, jij bent de prijs Je lachte, durfde gek zijn, vrij en toch altijd waardig, zacht Je zag het goede in een mens, voorbij zijn donkerste nacht Een kind van de natuur, tussen seizoenen, zon en wind Je wist: na winter komt de lente, verlies draagt hoop in zich, bemind [Refrein] Arlette, wijze, goede vrouw, je wou geen roem of macht Alleen maar liefde geven, vrede brengen, dag en nacht Je leeft niet voort in wat je had, maar in elk hart dat jij hebt aangeraakt In troost die jij kon schenken, in elke brug die jij hebt gemaakt Dus als er iemand luistert, begrip toont waar verdeeldheid dreigt Dan fluister jij nog verder, Arlette, jouw naam die nooit meer zwijgt Arlette, wijze, goede vrouw, je wou geen roem of macht Maar in ons blijft jouw vrede, elke dag opnieuw ontbrand [Outro] Dus kruisje, kusje, sluit de dag… geen bitterheid die blijft Want in elk compromis, elk zacht gebaar, elk mens die vergeeft Daar bloeit jouw lente telkens weer, daar ben je nog dichtbij Arlette, mijn vredesduif… jij maakte liefde waar voor mij