[Zwrotka I] Gdy pierwszy raz spojrzałaś w moją stronę, świat zamilkł, a czas zwolnił bieg. Twoje oczy — dwa ciche płomienie — rozjaśniły mój najciemniejszy sen. [Refren] Bo ta miłość nie zna granic, nie gaśnie, gdy mijają dni. Zostaje w nas jak ciepły dotyk, jak ślad, co pod skórą wciąż tkwi. [Zwrotka II] Choć los potrafi nas rozdzielić i wiatr rozwiewa dawny ślad, w sercu wciąż brzmi tamta chwila — jak szept, co mówi: „pamiętaj nas”. [Refren] Bo ta miłość nie zna granic, nie gaśnie, gdy mijają dni. Zostaje w nas jak ciepły dotyk, jak ślad, co pod skórą wciąż tkwi. [Zwrotka III] A kiedy przyjdą pożegnania i ucichnie ostatni blask, w ciszy odnajdę Twoje imię — bo w moim sercu wciąż masz wspólny dom i nas. [Refren – finał] Bo ta miłość nie zna granic, nie zgaśnie, choć miną dni. Zostanie w nas jak światło w oknie, które nie boi się nocy i mgły. [Puenta] I nawet gdy wszystko przeminie — ona zostanie. W nas. Na zawsze.
