Ngomong Kudu Diukur, Lampah Kudu Dipikir (tradisional)

[Verse 1] Kadang kecap leuwih seukeut ti bedog, Sakali kaluar teu bisa balik deui. Ngomong kudu aya pikirna, Ulah saukur nyerang rasa nu séjén. [Reff] Ngomong kudu diukur, Lampah kudu dipikir. Supaya hirup teu nyingsieunan, Tapi jadi berkah keur nu séjén. [Verse 2] Lamun haté teu tenang, ulah buru-buru nyarita, Sok aya omongan nu matak sangsara. Leuwih hade cicing bari mikir, Tibatan nyarita tapi nyieun nyeri. [Reff] Ngomong kudu diukur, Lampah kudu dipikir. Kudu aya rasa, kudu aya niat, Supaya lampah jadi silih rahmat. [Bridge] Kecap nu hade bisa ngahirupan, Tapi kecap kasar bisa ngancurkeun. Lamun lampah luyu jeung rasa, Hirup jadi berkah, moal sangsara. [Reff – Panutup] Ngomong kudu diukur, Lampah kudu dipikir. Ku budi, ku tata, ku rasa nu luhur, Urang hirup dina jalan nu jujur.