[Verse 1] Сонца п'е апошні снег праз шкляныя вокны, Ранішнія ціні мякка кладуцца на плошкі. У паветры пахне вільготнай зямлёй і свабодай, Красавік малюе неба блакітнай вадою. Вясна прыходзіць мякка, нібы лісіная сцежка. На падваконні — шкляныя кропкі і дрыготкая імгла, І твая ранішняя, ледзьве бачная ўсмешка. Гартэнзіі сплеліся з ранкам... [Chorus] Мае сонныя гартэнзіі, лофатавыя сны, Вы квітнееце там, дзе памылкі становяцца красой. У гэтай эстэтыцы мёртвага лішаю і жывой сасны Я шукаю спакою, нарысаванага табой Мае сонныя гартэнзіі, лофатавыя сны, Вы квітнееце там, дзе памылкі становяцца красой. У гэтай эстэтыцы мёртвага лішаю і жывой сасны Я шукаю спакою, нарысаванага табой [Verse 2] Шэрае лісце прасыпаецца пад тваімі пальцамі, Мы ідзём насцярожна, нягучнымі крокамі-танцамі. Эстэтыка моху, свежасць у кожным подыху, Краса незмушаная, без ніякага поспеху. Бледна-ружовы, фіялетавы, цёплы блакіт — У тваіх вачах адбіваецца гэты свет. Вясна — гэта проста доўгае чаканне Таго, як расквітнее тваё прызнанне. [Refrain] (У-у-у) [Chorus] Мае сонныя гартэнзіі, лофатавыя сны, Вы квітнееце там, дзе памылкі становяцца красой. У гэтай эстэтыцы мёртвага лішаю і жывой сасны Я шукаю спакою, нарысаванага табой Мае сонныя гартэнзіі, лофатавыя сны, Вы квітнееце там, дзе памылкі становяцца красой. У гэтай эстэтыцы мёртвага лішаю і жывой сасны Я шукаю спакою, нарысаванага табой
