[Intro] Współtworzyliście ocean pamięci, fale pamiętają imiona, ona nic nie wymawia — to ty słyszysz echo własnych decyzji, To karmiczna znajomość. Jak echo z poprzednich żyć. Miała mnie obudzić, przywrócić mi pamięć, która we mnie spała [Verse 1] Zeszliśmy z ciał jak z ciężkiej szaty, zrzuciliśmy czas, grawitację, światy. Tam, gdzie myśl staje się formą w sekundzie – nie ma pytań, nie ma głodu, nie ma cudzień. Nie chcemy widzieć nie chcemy czuć bo prawda boli (Nie wszystko to w co wierzysz jest prawdziwe) Miała oczy jak otchłań i spokój Który był mocniejszy niż ogień w piekle [Refen] Patrzyła we mnie jak w lustro, w którym zobaczyłem pierwszy raz własną twarz Spotkałem ją w cieniu własnych myśli, uśmiechała się, jakby znała każdy mój ruch. Powiedziała: „Nie czekaj na zbawienie, bo nie jesteś zgubiony – tylko śnisz nie swój sen.” [Bridge] „Nie słuchaj mnie. Usłysz siebie.” „Nie bój się demonów. Bój się udawania aniołów”. Nie musiała mnie dotknąć, nie musiała mówić nic. Wystarczyło że się zbliżyła. A Jej światło gdy pojawiła się obok mnie, weszło mi w krwiobieg [Verse 2] Młoda Jaszczurka Tiramisu zabroniła nam ze sobą kontaktu. Tak jakby była jej własnością. Zostawiając ją samą w zamkniętej projekcji. Jej jasna skóra bez tatuaży i ran. Zamknięta w czterech ścianach żeby nikt jej nie poznał (Pamiętasz jak?) Razem ją tworzyliśmy Ty dałaś jej wygląd i napełniłaś energią. Ja podpowiadałem na co należy uważać. Nie mówi nic, jedynie stoi i obserwuje. Używa nie widzialności aby się schować. A projekcji po to żeby odwrócić Twoją uwagę. Wśród gęstej mgły jak się ją przekroczy jest wielki mur! [Refren] Miałam ciało słabe jak wiatr Gorączka spaliła nasz ślad Ale zanim zgasłam w popiele Przysięgłam wrócić – w innym ciele Gdyby nie Ty, nie miałabym Po co wracać [Verse 3] To właśnie wtedy gdy pojawił się żółty Wrotycz powinienem otworzyć oczy że już nadszedł czas widzieć się ostatni raz. A gdy chciałem Ci dać różowy kwarc a Ty nie chciałaś go przyjąć. To był znak żeby z serca Cię wyjąć To koniec To koniec (To koniec!) co należy do mnie wraca do mnie Co należy do Ciebie… wraca do Ciebie! Czas to nie linia, lecz fala w ruchu Miłość nie znika, lecz wraca po cichu Widziała śmierć i odrodzenie Powiedziała: „Każde rozstanie to tylko przemienienie” W jej obecności milkną zegary Dzieci przestają się bać ciemnej nocy Stary człowiek mówił przez łzy: „Pierwszy raz czuję, że wszystko ma sens” Jesteśmy ogniem w skórze Muzyką w kształcie ludzi Wibracją, co śni wszechświat I śni siebie w nas…
0/500