[ท่อนอินโทร] เสียงน้ำไหลเอื่อยๆ เหมือนจิตที่ไหลไป ไม่เคยหยุดนิ่งเลย แปรเปลี่ยนอยู่ทุกลมหายใจ เงียบงันแต่ไม่หยุด เคลื่อนไหวอยู่ภายใน จิตนี้ไม่เคยคงที่ เหมือนสายน้ำไม่ย้อนคืน [ท่อนหนึ่ง] จิตเหมือนคลื่นกระทบฝั่ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป คิดหนึ่งผ่านแล้วก็หาย ไม่มีสิ่งใดให้ยึดถือ เมื่อเผลอไปตามความคิด หลงยึดว่าคือ “ตัวเรา” ความทุกข์ก็แทรกเข้ามา ผูกใจไว้ไม่รู้ตัว [ท่อนสอง] ความสุข ความทุกข์ เป็นเพียงภาพมายา เกิดแล้วก็ดับไป ไม่ต่างจากเงาบนผิวน้ำ ปล่อยวางความคิด ไม่ต้องตาม ไม่ต้องต้าน เพียงมองเห็นแล้วปล่อยผ่าน ใจจะสงบลงเอง [ท่อนฮุก] จิตที่ไหล ไม่เคยหยุด ปล่อยให้มันเป็นไป ไม่ต้องคว้า ไม่ต้องยึด เพียงรู้ทันด้วยหัวใจ เมื่อใจเป็นอิสระ ไม่แบกสิ่งใดเอาไว้ ความทุกข์ที่เคยหนักหนา ก็จางหายไปเอง [ท่อน Bridge] ฝึกสติรู้ตัวอยู่เสมอ ในทุกย่างก้าวที่เป็น เห็นความคิดเกิดแล้วดับ โดยไม่เข้าไปเป็นมัน เมื่อใจตั้งมั่นเป็นกลาง ไม่เอนเอียงไปตามใด ความสงบจะเผยตัว และปัญญาจะส่องทาง [ท่อนฮุก ซ้ำ] จิตที่ไหล ไม่เคยหยุด ปล่อยให้มันเป็นไป เมื่อใจเป็นอิสระ ทุกข์ก็หายไป [ท่อน Outro] จิตที่ไหล เป็นธรรมชาติ ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องขวาง เพียงรู้แล้ววางลง ในความจริงที่เป็น ปล่อยวาง…แล้วเป็นสุข สุขที่ไม่ต้องแสวงหา อยู่ตรงนี้…ในปัจจุบัน ที่ใจรู้และเข้าใจ
