Sorrow Bike (Cover) (Cover)

Gaelic a capella choir, analog synths, analog tape glitching, strings, future disco

[Refrain]
Mar sin marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, do bhrón tríd an ngainimh scuab;
Lig do na spócaí scéalta a rá agus don tslabhra a dhéanann a cuimhne luasc.

[Verse]
Rianaigh mé an láimhseáil bhog, áit ar sheas greim te agus suaimhneas ann,
Fós te ó mhéarloirg na scáth, rubar rocach faoi mo lámh;
Chan an diallait salm na mílte, bóithríní gan ainm i bhfad ó bhaile,
Gach scríob mar rún sa dorchadas, gach ding mar chuimhne álainn, altramh.

Ghlaoigh mé trócaire uair amháin, ach macalla ifrinn d’fhill go fuar—
Ag sníomh timpeall mar leamhan dall faoi sholas ag dul i dtuairim crua.
Ó bhuel.

Sea, marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, trí thormán am atá imithe;
Cas an brón go lampa geal, go sruthóidh oíche an chroí millte.

[Instrumental]

[Verse]
Chaith mé cos thar an ngéarchéim mar chat le saol ar iasacht mall,
Ag pedailiú thar an gcúirt áit a gcuirtear an lá ar thriail gach oíche ann go stad;
Thosaigh na boinn ag ceol mar fhilí, scéalta scátha gan duine beo,
Mar bhriseann croí arís gan stad chun inneall an tsaoil a choinneáil beo.
Nuair a dhorchaigh an spéir go h-indigo, thuig mé teachtaireacht an tslí:
Tagann an rud caillte chugat fós má fhágann tú spás don aimsir a chí.

[Final Refrain]
Mar sin marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, go bhfuaileoidh spócaí an ghealach;
Fág an t-am caite sa ghairbhéal—foghlaimeoidh na rothaí port nach raibh le rá riamh.
Marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, malartaigh pian ar aer úr;
Fágfaidh grá a lorg arís, ach treoróidh an bóthar thú chun suaimhnis shábháilte i gcéin.

1959/7500

[Verse] Bhí mé ag siúl i measc na ngas, áit a mbuaileann cloch le cáin, Nuair a scoilt an ghrian na craobhacha mar leabhar fágtha fuil ag ráil; Is ann a chonaic mé í—dhá roth agus brón—péint dhorcha mar aicíd, Bratach pháipéir ar a fráma, nuacht ag bualadh sa ghaoth mar phíob. “Saor d’aon strainséir—grá a bhí inti,” a bhí scríofa os cionn an líne; Agus shéid an ghaoth an fonóta nár thug an dúch le gníomh. [Refrain] Mar sin marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, do bhrón tríd an ngainimh scuab; Lig do na spócaí scéalta a rá agus don tslabhra a dhéanann a cuimhne luasc. [Verse] Rianaigh mé an láimhseáil bhog, áit ar sheas greim te agus suaimhneas ann, Fós te ó mhéarloirg na scáth, rubar rocach faoi mo lámh; Chan an diallait salm na mílte, bóithríní gan ainm i bhfad ó bhaile, Gach scríob mar rún sa dorchadas, gach ding mar chuimhne álainn, altramh. Ghlaoigh mé trócaire uair amháin, ach macalla ifrinn d’fhill go fuar— Ag sníomh timpeall mar leamhan dall faoi sholas ag dul i dtuairim crua. Ó bhuel. Sea, marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, trí thormán am atá imithe; Cas an brón go lampa geal, go sruthóidh oíche an chroí millte. [Instrumental] [Verse] Chaith mé cos thar an ngéarchéim mar chat le saol ar iasacht mall, Ag pedailiú thar an gcúirt áit a gcuirtear an lá ar thriail gach oíche ann go stad; Thosaigh na boinn ag ceol mar fhilí, scéalta scátha gan duine beo, Mar bhriseann croí arís gan stad chun inneall an tsaoil a choinneáil beo. Nuair a dhorchaigh an spéir go h-indigo, thuig mé teachtaireacht an tslí: Tagann an rud caillte chugat fós má fhágann tú spás don aimsir a chí. [Final Refrain] Mar sin marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, go bhfuaileoidh spócaí an ghealach; Fág an t-am caite sa ghairbhéal—foghlaimeoidh na rothaí port nach raibh le rá riamh. Marcaigh, marcaigh, a Rothar Briste-Croí, malartaigh pian ar aer úr; Fágfaidh grá a lorg arís, ach treoróidh an bóthar thú chun suaimhnis shábháilte i gcéin.

0/500