(1. Kıta) Gecenin kalbinde adını duydum, rüzgâr sustu bir an, Zaman diz çöktü önümde, durdu bütün ihtimal ve plan. Gözlerin bir ateş gibi, karanlığı yırtan ferman, Dokundum kaderin ucuna, senle başladı her destan. (Ön Nakarat) Yandım ama kül olmadım, senle doğdum yeniden, Karanlığa adını kazıdım, korkmadım hiç gelecekten. Yandım ama kül olmadım, senle doğdum yeniden, Karanlığa adını kazıdım, korkmadım hiç gelecekten. (Nakarat) Adını yazdım göğe, silinmez artık bu iz, Kalbimde attığın bir ömürlük sözümüz biz. Dünya önümüzde dursa da yıkılmayız biz, Senle ben bir masal değil, çağları aşan bir iz (2. Kıta) Yollar uzun, geceler sert, ama sen hep yanımda, Her fırtına diz çöker, kalırsın avuçlarımda. Geçmiş bir gölge artık, kalmadı arkamda, Gelecek adını fısıldar, her doğan sabahımda. (Ön Nakarat) Yandım ama kül olmadım, senle doğdum yeniden, Karanlığa adını kazıdım, korkmadım hiç gelecekten. Yandım ama kül olmadım, senle doğdum yeniden, Karanlığa adını kazıdım, korkmadım hiç gelecekten (Nakarat) Adını yazdım göğe, silinmez artık bu iz, Kalbimde attığın bir ömürlük sözümüz biz. Dünya önümüzde dursa da yıkılmayız biz, Senle ben bir masal değil, çağları aşan bir iz. (Köprü) Bir adım sen, bir adım ben, bu yol kaderle örülü, Zaman yorgun düşse bile, aşkımız hep güçlü. Yeminim var gecelere, sabahlara, göğe, Nefesim kesilse bile, adın kalır bu göğüste. (Son Nakarat) Adını yazdım göğe, silinmez artık bu iz, Ne fırtına ne de zaman söndüremez bu ateşi biz. Adım adım efsaneye döndü bu sessiz sensiz, Senle ben bir masal değil, sonsuza kalan bir iz. Adını yazdım göğe, silinmez artık bu iz, Ne fırtına ne de zaman söndüremez bu ateşi biz. Adım adım efsaneye döndü bu sessiz sensiz, Senle ben bir masal değil, sonsuza kalan bir iz. (Outro) Bir iz kaldı dünyada, iki kalpten geriye, Adını yazdım kaderime, göğe, geceye, içime
