[Verse 1] Loki‑sen fylgði, fór griðlaust gróinn. Tönn ok kló rís, ríka skugga í vegg. Æsir sáu hann, æsir óttuðust. Augna hans logu, hjarta stormr varð. [Verse 2] Þeir færðu fjötur, fallinn sem fjǫll. Járn spratt sundr, sem rakinn viðr. Þá gekk Gleipnir, gert af dverga hendi. Úr katta fóti ok kvinnu skeggi. [Chorus] Fenrir, Fenrir, fjöturr brýtr. Fenrir, Fenrir, frær ljós. Fenrir, Fenrir, nóttarkall kveikir – Fenrir kemr, goðskapi born. [Verse 3] Vargur vant trú, krafði heit um tryggð. Týr stóð fremri, þung hönd til munns. Hann lét fjötra, rífhann līðs lið. Fenrir kvað hvell, hrópandi yfir jörð. [Verse 4] Nornir spinna, blóðugr fléttir. Fjötrinn skjálfr, í frosti tíðar. Sólin deyr sundr, máni brotnar. Fenrisgómr brestur, býs jǫrð ok heim. [Chorus] Fenrir, Fenrir, fjöturr brýtr. Fenrir, Fenrir, frær ljós. Fenrir, Fenrir, nóttarkall kveikir – Fenrir kemr, goðskapi born. [Bridge] Dagur endar, barr skjöldr ok sverð. Hann hrópar hárr, stormr yfir Asgards hjarta. Óðinn rítr fram, spjót fyrst til herðar — En Fenrir slítr hann, snertalaus sá maðr. [Chorus] Fenrir, Fenrir, nú er nótt. Fenrir, Fenrir, gleypir vald. Fenrir, Fenrir, enginn hrípr — Fenrir lifir, þær flýja allar. Translation: [Verse 1] Loki’s son followed, came without truce, grown fierce. Tooth and claw rise, mighty shadows on the wall. The Æsir saw him, the Æsir feared. His eyes blazed, his heart became storm. [Verse 2] They brought a fetter, fallen like mountains. Iron burst apart, like soaked wood. Then came Gleipnir, made by dwarven hand, from a cat’s foot and a woman’s beard. [Chorus] Fenrir, Fenrir, breaker of fetters. Fenrir, Fenrir, famed light. Fenrir, Fenrir, night’s call ignites— Fenrir comes, born of divine rage. [Verse 3] The wolf lacked trust, demanded oath of loyalty. Týr stood forward, heavy hand to mouth. He allowed the binding, and lost his warband’s strength. Fenrir cried out sharply, shouting across the earth. [Verse 4] The Norns spin, bloody braids. The fetter trembles, in the frost of time. The sun dies apart, the moon breaks. Fenrir’s jaw bursts, threatens earth and world. [Bridge] Day ends, needle-sharp shield and sword. He howls loud, storm over Asgard’s heart. Odin rides forth, spear first to his shoulders— But Fenrir tears him, untouched was that man. [Final Chorus] Fenrir, Fenrir, now is night. Fenrir, Fenrir, devours power. Fenrir, Fenrir, none grasps him— Fenrir lives, they all flee.