Zwrotka 1: Spotkałem cię, gdy deszcz cichł w parku, na ławce wśród szeptu drzew. Patrzyłaś w dal jak w nieznaną mapę, jakbyś szukała dawnych miejsc. Powiedziałaś: „Niebo jest blisko, czasem po prostu się śni.” A ja wtedy już wiedziałem, że chcę, byś przyśniła się mi. Refren: Czy bolało, jak spadałaś z nieba? Czy aniołom zabrakło tchu? Bo gdy w twoje oczy patrzę — nie trzeba żadnych cudów, wystarczy że jesteś tu. Czy bolało, gdy zgubiłaś skrzydła, gdy ziemia dotknęła twych stóp? Bo odkąd jesteś, już wiem, że każdy upadek to może być cud. Zwrotka 2: Czasem mówisz, że boisz się ciszy, a ja w niej słyszę nasz ton. Gitary dźwięk i oddech tak bliski — to wszystko, czego chcę stąd. Nie wiem, czy wierzysz w przypadki, czy w los, co splata sny, lecz jeśli z nieba spadłaś, to właśnie tutaj mi. Refren: Czy bolało, jak spadałaś z nieba? Czy aniołom zabrakło tchu? Bo gdy w twoje oczy patrzę — nie trzeba żadnych cudów, wystarczy że jesteś tu. Czy bolało, gdy zgubiłaś skrzydła, gdy ziemia dotknęła twych stóp? Bo odkąd jesteś, już wiem, że każdy upadek to może być cud. Zwrotka 3: Gdy noc znów kładzie cień na dłoniach, a wiatr ucisza sny, chcę ci szeptać: nie żałuj nieba, bo niebo znalazło cię tu wśród mgły. Niech czas się zatrzyma w tych dźwiękach, gdy serca grają w rytm — bo gdy tak patrzysz, wiem na pewno, że niebo mieszka w nas. Bridge (mostek): A jeśli kiedyś znów zatęsknisz za światłem z ponad chmur, pokażę ci drogę przez ciemność, choć sam jej nie znam już. Bo może niebo to nie miejsce, gdzie skrzydła uczą się latać — może jest tam, gdzie twoje dłonie znajdują moje w półśnie. Refren (finał): Czy bolało, jak spadałaś z nieba? Czy aniołom zabrakło tchu? Bo gdy w twoje oczy patrzę — nie trzeba żadnych cudów, wystarczy że jesteś tu. Czy bolało, gdy zgubiłaś skrzydła, gdy ziemia dotknęła twych stóp? Bo odkąd jesteś, już wiem, że każdy upadek to może być cud. Coda (outro): Czy bolało, jak spadałaś z nieba? Nie musisz mówić nic… Bo odkąd jesteś obok, już wiem, jak wygląda cud.
