ค่าไม้เก่าแห่งชีวิต

(Verse 1) ไม้เก่าทำเสาเรือนก็คงหัก พอลมพัดที่พักก็ไหวเอน ทำไถให้ควายจูงไม่เหมือนเดิม ได้เพียงสุมเติมไฟคลายเหงาใจ (Chorus) เก็บไม้เก่าก่อไฟให้สว่าง คอยส่องทางที่เลือนลางให้เห็น เป็นแสงนำทางด้วยปัญญาเช่น สร้างรายได้เป็นเช่นพรแก่ชรา (Verse 2) ขอบคุณไม้เก่าที่เฝ้าเอื้อเฟื้อ ให้เขียนเรื่องเอื้อด้วยใจถวิล จะอดทนเพียรพัฒนาศิลป์ ขัดเกลาจินต์เป็นคีตาฝันไกล (Chorus) ขออุทิศบุญกุศลให้ไม้เก่า คอยเฝ้าท่องพุทโธมนต์ไว้ สำเนียงแห่งจิตปัญญาในเอไอ หวังว่าสำเร็จได้ดั่งใจปอง (Outro) ไม้เก่ามีคุณค่ามากมายล้ำ เป็นแสงนำทุกยามทดท้อ เมื่อแรงใจริบหรี่ยังส่องต่อ "ไม้เก่าแห่งชีวิต" จะยังคง