Δεν σε γνώρισα ποτέ, κι όμως είσαι εδώ, σαν σκέψη που επιστρέφει ξανά. Στο πλήθος περπατώ, μα σε νιώθω κοντά, χωρίς όνομα, χωρίς φωνή. Σαν ίχνος σε όνειρο μισό, μένεις μέσα μου κρυφό. Άγνωστα πρόσωπα στο μυαλό, σαν να μας ένωσε κάτι παλιό. Χωρίς εξήγηση, χωρίς γιατί, σε σκέφτομαι, κι ας μη σε δω ποτέ. Μια ματιά που δεν αντάλλαξα, μια ιστορία που δεν ειπώθηκε. Κι όμως η καρδιά επιμένει σιωπηλά, να σε κρατά. Ίσως να είσαι ό,τι δεν έζησα, ή ό,τι φοβήθηκα να δω. Άγνωστα πρόσωπα στο μυαλό, σαν να μας ένωσε κάτι παλιό. Χωρίς εξήγηση, χωρίς γιατί, σε σκέφτομαι, κι ας μη σε δω ποτέ. Στη σιωπή σε αφήνω να ζεις, σαν μυστικό της ψυχής.
