[Intro: melancholic violin drone, grand piano, slow tempo,G major] [Bridge] [Chorus] Скрыпка, скрыпка, больш не магу знесці — Спыніся, родненькая, не плач! Хай ён цябе, як дзяўчыну голаую, Да ранацы ласкае — твой скрыпач. [Echo] (“не плач… не плач…”) [Echo] (“скрыпка…”) [Bridge] [Verse 1] У кожным сэрцы ёсць больная рана, У кожным сэрцы не сціхае плач!.. Выйшаў на арэну рэстарана — Наглуха закурэны, скрыпач. [Verse 2] А калі ён павольна і пяшчотна Падымаў пухлыя вочы, У зале змаўкалі ўсе дзяўчаты, І на міг змаўклі — фраеры. [Pre-Chorus: dynamics rising, subtle bass and kick, emotional build] А скрыпач гуляў на скрыпцы, Будуючы горы з чалавечых мук… І са стогнам вырываліся струны, З яго шалёных, вымотаных рук. [Chorus: high register, male falsetto, octave up, dramatic vocal lift, bright echo tails] Скрыпка, скрыпка, больш не магу знесці — Спыніся, родненькая, не плач! Хай ён цябе, як дзяўчыну голаую, Да ранацы ласкае — твой скрыпач. [bridge] [Chorus] [Vocal one octave higher] Скрыпка, скрыпка, больш не магу знесці — Спыніся, родненькая, не плач! Хай ён цябе, як дзяўчыну голаую, Да ранацы ласкае — твой скрыпач. [Echo] (“не плач… не плач…”) [Echo] (“скрыпка…") [Bridge: emotional violin solo, legato, vibrato, crescendo, no vocals] [Violin solo: crescendo, maximum drama, then pause] [Verse 3] Скрыпка, што абрываецца ніткамі, Абкруціла з галавы да ног… У зале хтосьці крыкнуў: «Паўтарыце!» Але скрыпач ужо гуляць не мог!.. [Outro: fading violin, soft acoustic guitar, long room reverb] У зале хтосьці крыкнуў: «Паўтарыце!» Але скрыпач ужо гуляць не мог… [Ending]
