Κρίνα όλα ανοιχτό, μα η καρδιά μου κλειδωμένη, λιγερή σκιά περνά, σαν αγάπη περασμένη. Ωραίο το πέρασμα, μα δεν ήσουν να με δεις, με την ψυχή στο βλέμμα ψάχνω λόγο να σταθείς. Δεν τραγουδούν οι πίκρες μου, μονάχα με γελάνε, με αγάπησες, με φώναξες, κι ακόμα με πονάνε. Με φίλησες, με κοίταξες, στολίστηκα για σένα, μα μ’ έσβησες, με πλήγωσες, κι απόμεινα κανένα. Με αγάπη πλέρια ήρθες, σαν μια άνοιξη κρυφή, στην άχαρη ζωή μου έγινες βαθιά πληγή. Μια στιγμή στο δρόμο σου, πέρασα σαν μια σκιά, κοιμάμαι για να ονειρευτώ πως θα ‘ρθεις
