[Zwrotka I] Kupiłem bilet do muzeum ludzi, którzy nigdy się nie urodzili. Przewodnik miał moją twarz. Opowiadał o wszystkich decyzjach, których nigdy nie podjąłem. Każda z nich patrzyła na mnie zza szkła. ⸻ [Pre-Chorus] Powiedział: “Najbardziej niebezpieczne wspomnienia… to te, których nie przeżyłeś.” ⸻ [Refren] Nie dotykaj eksponatów. Jeszcze oddychają. Nie otwieraj drzwi. Za nimi mieszkają wersje ciebie, które nauczyły się żyć beze mnie. ⸻ [Zwrotka II] W sali numer siedem sprzedawano ciszę na metry. Najdroższa była ta, która zapadła po ostatnim: “Zostań.” Nie kupiłem ani centymetra. Nie było mnie stać. ⸻ [Bridge] Kelner podał mi lustro. Powiedział: “To zamówił pan przed laty.” Nie pamiętałem. Ale zostawiłem napiwek. ⸻ [Zwrotka III] Na końcu korytarza stał chłopiec. Miał moje oczy. I zapytał: “Dlaczego zostałeś dorosły?” Pierwszy raz nie znałem odpowiedzi. ⸻ [Finał] Przy wyjściu oddaje się bilety. Ja oddałem nazwisko. Ochroniarz uśmiechnął się tylko. Najwyraźniej nie byłem pierwszy. ⸻ [Outro] Podobno muzeum zamyka się o północy. Nigdy nie sprawdzałem. Bo od tamtej pory mieszkam w środku.
