หน้ารามที่เงียบเหงาเมื่อเย็นย่ำ ไม่คึกคักเหมือนวันช้ำที่ผ่านมา ร้านค้าต่างก็ปิดลงเป็นสงกา ผู้คนน้อยเหลือเกินไม่เหมือนเก่า เคยมีเธอยืนยิ้มอยู่ตรงนี้ หัวเราะกันจนลืมวันเวลา ฉันซื้อของขวัญให้เธอทุกครา เธอรับแล้วยิ้มให้ชื่นหัวใจ บัดนี้เธอจากไปไกลเหลือเกิน หน้ารามก็เปลี่ยนเป็นเงียบเหงาไกลห่าง ร้านเก่าๆ ยังอยู่ตรงทางข้าง แต่คนที่เดินผ่านไม่เหมือนวันวาน รำลึกถึงวันที่จีบเธอใหม่ๆ เดินกันที่นี่ทุกค่ำคืนผ่านวัน จับมือกันเบาๆ ใต้แสงนีออนวัน หัวใจฉันสั่นไหวทุกที ตอนนี้เธออยู่ไหนไม่รู้เลย แต่หน้ารามยังคงเป็นที่รำลึก คิดถึงวันเก่าๆ ที่เคยชิดติดยึด แม้เวลาจะเปลี่ยนผันไปเอย... (outro) คิดถึงวันเก่าๆ ที่เคยชิดติดยึด แม้เวลาจะเปลี่ยนผันไปเอย...
