กลับมาแล้วเด้อ! บ้านเฮาเอ๊ย... อ้ายกลับมาแล้ว! จากกรุงเทพฯ ตั้งไกล นั่งรถจนเมื่อยไปทั้งโต แต่พอได้ยินเสียงแคน... โอ๊ย! หายเมื่อยแล้วโว้ย! เอ้า! พิณมา! ลงรถมากะได้กลิ่นข้าวเหนียว ลมพัดเย็นๆ จากทางท่งนา แม่ยืนยิ้มอยู่หน้าบ้าน อ้ายวางกระเป๋าแล้วเข้าไปกอด แม่ถาม “ผอมลงบ่ลูก?” อ้ายว่า “งานหลาย แต่ยังไหวอยู่” แม่ถาม “สาวกรุงเทพฯ ไปไสแล้ว?” โอ๊ยแม่... อย่าถามเรื่องนั้นได้บ่! เฮ้ย! กลับมาแล้วบ้อ! — กลับมาแล้ว! มีเงินบ่? — พอมี! เงินเดือนออกบ่? — ออก! คืนนี้เลี้ยงบ่? — ...พวกมึงนี่จำเก่งแท้! ถนนเส้นเก่า บ้านหลังเก่า หมู่หน้าเก่าๆ ยังเสียงดังคือเดิม จากไปตั้งโดน เพิ่งฮู้หัวใจ ว่าบ้านเฮา... อยู่ไสกะบ่คือ! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! ลูกอีสานกลับมาแล้วเด้อ! แคนให้ดัง พิณให้แฮง มื้อนี้อ้ายสิฟ้อนให้หายคิดฮอด! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! ผู้บ่าวบ้านเฮากลับมาแล้วเด้อ! ไผมีเหล้า ยกเหล้ามา! ไผมีขา... กะออกมาฟ้อนนำกัน! หญิง: โอ๊ย! ไผเสียงดังอยู่หน้าเวที? อ้าว... ผู้บ่าวกรุงเทพฯ กลับมาแล้วบ้อ? ชาย: ผู้บ่าวอีสานเด้อ! แค่ไปทำงานกรุงเทพฯ! หญิง: ไปตั้งโดน... ได้สาวกรุงเทพฯ มาฝากบ่? ชาย: โอ๊ย! ถามคือแม่อ้ายเลย! หญิง: ตอนอยู่กรุงบอกคิดฮอดบ้าน พอกลับมาปากหวานขึ้นหลาย เห็นสาวบ้านเฮาแล้วเดินเข้ามาใกล้ ระวังเด้ออ้าย... ผู้สาวเขามีแฟน! ชาย: แฟนไผกะช่าง อ้ายมาฟ้อนเฉยๆ! หญิง: ประโยคนี้คุ้นๆ เด้อ! ชาย: อ้ายบ่ได้มาจีบผู้ใด๋ คืนนี้อยากม่วนกับหมู่บ้านเฮา! หญิง: จริงบ่? ชาย: จริง! หญิง: แน่บ่? ชาย: แน่! หญิง: งั้นโยกเด้ออ้าย! ชาย: โอ๊ย! จัดมา! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! ลูกอีสานกลับมาแล้วเด้อ! สาวกะฟ้อน ผู้บ่าวกะโยก ม่วนให้โลกฮู้ว่าบ้านเฮายังแฮง! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! คิดฮอดหลายกะฟ้อนให้พอ! คืนนี้บ่ต้องคิดเรื่องงาน เรื่องหัวใจเอาไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน! หญิง: โยกซ้าย! ชาย: โยกซ้าย! หญิง: โยกขวา! ชาย: โยกขวา! หมู่: ชนแก้ว! — ชน! หมู่: กลับบ้านบ่? — บ่กลับ! แม่: แล้วพรุ่งนี้ไผสิช่วยแม่แต่เช้า? ... ทุกคน: โอ๊ยยยยย! ชาย: แม่เอ๊ย... อยู่กรุงเทพฯ บางคืนอ้ายเมื่อยหลาย เคยคิดฮอดข้าวฝีมือแม่ คิดฮอดลมทางท่ง คิดฮอดเสียงแคนบ้านเฮา มื้อนี้อ้ายกลับมาแล้ว แม่: กลับมากะดีแล้วลูก กินข้าวก่อนเด้อ ชาย: ครับแม่... หญิง: กินแล้วสิฟ้อนต่อบ่? ชาย: ฟ้อน!!! เอ้า! แคนมา! พิณมา! กลองมา! ม่วนโลดดดด! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! ลูกอีสานกลับมาแล้วเด้อ! คิดฮอดบ้านกะได้กลับบ้าน คิดฮอดหมู่กะได้ชนแก้วนำกัน! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! เสียงแคนดังไปฮอดท่งนา! คนเคยฮัก คนหลายใจ คืนนี้วางไว้แล้วออกมาฟ้อน! กลับมาแล้วเด้อ! มาแล้วเด้อ! เงินเดือนเหลือบ่... บ่ต้องถาม! โทรมาบ่โทร... กะส่างมัน! คืนนี้บ้านเฮาสิม่วนให้สุด! ไผกลับมาแล้ว? — เฮากลับมาแล้ว! ไผสิฟ้อน? — เฮาสิฟ้อน! ไผสิม่วน? — เฮาสิม่วน! ม่วนบ่? — ม่วน!!! ม่วนบ่!? — ม่วนหลาย!!! เอ้าาาา! กลับมาแล้วเด้อ! — มาแล้วเด้อ! กลับมาแล้วเด้อ! — มาแล้วเด้อ! บ้านเฮา! — บ้านเฮา! อีสาน! — อีสาน! ม่วน! ม่วน! ม่วน! ม่วน! ม่วน! ม่วน! ชาย: แม่! คืนนี้อ้ายกลับบ้านดึกเด้อ! แม่: กลับมาแล้ว... กะยังบ่กลับบ้านอีกบ้อ!? ทุกคน: ฮ่าๆๆๆๆๆ! ม่วน!!!
