(INTRO — noc pól i ognia): Noc spoczęła na wzgórzach. Owce śpią. Ogień dogasa. A cisza czeka… na głos z Nieba. (ZWROTKA I — strażnicy nocy): Pastuszkowie czuwali przy stadach, prości ludzie, twarde dłonie. Nie znali pałaców ani proroctw, znali wiatr, gwiazdy i noc. Ich modlitwy były krótkie jak oddech, ich wiara — jak ogień w popiele. I właśnie tam, na krańcu świata, Niebo postanowiło przemówić. (REFREN — wezwanie Anioła) Nie bójcie się! — wołał głos z wysoka. Dziś narodził się Zbawiciel! Idźcie! — bo Światło przyszło na ziemię, by objąć każdego z was! (Chór): Gloria! Gloria in excelsis Deo! Niebo dotknęło ziemi! Niebo otworzyło bramy! (ZWROTKA II — objawienie): Rozdarło się niebo jak zasłona, a światło spłynęło na wzgórza. Anioł stał pośród nich, a strach stał się ciszą. Nie wezwał królów ani uczonych, lecz tych, którzy czuwali. Bo Bóg przychodzi najpierw do tych, którzy nie śpią, gdy świat śpi. (MOST — decyzja): Zostawili ogień, zostawili stada, zabrali tylko serca… i poszli. Bo kto słyszy głos Nieba — nie może zostać tam, gdzie był. (REFREN — wezwanie Anioła) Nie bójcie się! — wołał głos z wysoka. Dziś narodził się Zbawiciel! Idźcie! — bo Światło przyszło na ziemię, by objąć każdego z was! (Chór): Gloria! Gloria in excelsis Deo! Niebo dotknęło ziemi! Niebo otworzyło bramy! (ZWROTKA III — droga do Betlejem) Biegli przez noc, przez kamień i wiatr, prowadzeni szeptem światła. I znaleźli nie tron, lecz Dziecko. Nie potęgę — lecz Miłość. I uklękli tam, gdzie ziemia była uboga, a Niebo — nieskończone. Pierwsi świadkowie Cudu. Pierwsi bracia Światła. (REFREN FINAŁOWY — triumf chóru) Nie bójcie się! — brzmi wciąż w świecie! Pokój ludziom dobrej woli! Nie bójcie się! — Bóg jest z nami! Narodził się Pan! (Chór pełny): Gloria! Gloria! Emmanuel! Emmanuel! Światło na zawsze przyszło na ziemię! (CODA — cisza po cudzie): Noc znów ucichła… świat już nie był ten sam. Zmiana wypełniła się….nastało światło. Które zamieszkało wśród nas.
