# KONYA TRAFFIC [INTRO] Sıradan bir sabah. Kahve. Kahvaltı. Dışarıda güneş. Anahtar. Araba. Motor. Her şey sakin. Şimdilik. İlk kavşak. İlk korna. Av başlıyor. --- [VERSE 1] Konya yollarına hoş geldin. Sinyal? İsteğe bağlı. Şerit? Pazarlığa açık. Tabela? Gördük ya. Yeter. Soldan biri. Sağdan biri. Arkandaki tamponunda. İki metre boşluk? Harika. Bir araba daha sığar. Gaz. Korna. Şerit değiştir. Haber vermeden. Herkes öne geçmek istiyor. Herkes kendini en hızlı sanıyor. --- [HOOK] KONYA TRAFFIC. Kural yok. Sadece seçenekler. KONYA TRAFFIC. Frene basan kaybeder. Sinyal veren planını ele verir. Herkes önce geçmek ister. Ama kimsenin kimin geçiş hakkı olduğunu bildiği yok. --- [VERSE 2] Dönel kavşak. Yavaşça yaklaşıyorsun. Sağdan bir şey geliyor. Hızlı. Fazla hızlı. Bir Tofaş Şahin. Seksenlerden kalma. Sanki ışık hızında. Fren yok. Tepki yok. Sen frene asılıyorsun. Lastikler çığlık atıyor. Kalbin boğazında. Şahin — VUUUŞ! Yanından geçip gidiyor. Arkadan: DIIIIIT! AMINA KOYAYIM! YÜRÜSENE! --- [VERSE 3] Soldan geç. Sağdan geç. Tamponuna yapış. Son anda fren. Boşluğu gör. Dal içine. Formula 1. Ama kuralsız. OROSPU ÇOCUĞU! SİKTİR GİT! Camlar aşağı. Kornalar. Sirenler. Solda kaza. İleride bir tane daha. Ambulans geliyor. Biri yol veriyor. Diğeri düşünüyor: Boş şerit. Harika. --- [VERSE 4] Bir kavşak daha. Bu kez kural farklı. İçeridekinin geçiş hakkı yok. Yoksa var mı? Kimse bilmiyor. Herkes duruyor. Sessizlik. Sonra camlar açılıyor. HADİ GİTSENE! NİYE DURUYORSUN?! SİKTİR GİT! Herkes bağırıyor. Kimse hareket etmiyor. Sonra — motor sesi. Yaklaşıyor. ŞAHİN. Ortadan geliyor. VUUUŞ! Fren yok. Soru yok. Bir an sessizlik. Sonra — HERKES GAZA BASIYOR! --- [HOOK] KONYA TRAFFIC. İki şerit. Üç şerit. Dört. Herkes önce gitmek ister. Kimse beklemek istemez. Ve sonunda — her şey durur. --- [VERSE 5] Dönüş şeridi? Dümdüz devam. Otobüs şeridi? Neden olmasın? Yeter ki öne geç. Bir araba daha. Bir tane daha. Sonra her şey kilit. Motorlar çalışıyor. Kornalar çalışıyor. Bir tek trafik çalışmıyor. Herkes on metre kazanmış. Ve kendini yarışı kazanmış sanıyor. --- [BRIDGE] Sonra yol açılıyor. Elli. Yetmiş. Doksan. Aynada farlar. Yaklaşıyorlar. Çok hızlı. İçinden bir ses: Benimle olmaz. --- [VERSE 6] Gaz. Vites düşür. Devir yükseliyor. Biri solda. Biri sağda. Sen de basıyorsun. Artık seyirci değilsin. Sen de oyundasın. Need for Speed. Konya Edition. Ben neredeysem, ön taraf orası. Ama diğerleri de aynı şeyi düşünüyor. Gaz. Boşluk. Gir. Çık. Daha hızlı. Bir araba daha. Biraz daha — --- [BREAK] Yolun sağında — bir çocuk. Sırtında okul çantası. Gözleri kocaman. Karşıya geçmek istiyor. Arabalar geçiyor. Bir. İki. Üç. Kimse durmuyor. Bir adım atıyor. Geri çekiliyor. Bir araba fırlayıp geçiyor. Çocuk irkiliyor. Zaman yavaşlıyor. Sesler uzaklaşıyor. Ve o an — sadece çocuk kalıyor. --- [VERSE 7] Ayağını gazdan çekiyorsun. Doksan. Yetmiş. Elli. Diğerleri anlamıyor. Biri soldan geçiyor. Biri sağdan. Korna. Sanki sorun sensin. Arabayı bırakıyorsun. Çocuğa bakıyorsun. Tek beklediği, birinin birkaç saniyeliğine ilk sırada olmak zorunda olmadığını hatırlaması. --- [OUTRO] Varıyorsun. Park ediyorsun. Motoru kapatıyorsun. Sessizlik. Sabahı düşünüyorsun. Kahve. Güneş. Sonra kornalar. Sirenler. Şahin. Ve kendin. Herkes hızlandığı için senin de gaza bastığın o an. Sonra o çocuğu düşünüyorsun. Trafik levhaları dekor değil. Sinyal vermek zayıflık değil. Kırmızı ışık tavsiye değil. Yol en hızlı olanın değil. Arabadan iniyorsun. Kapıyı kapatıyorsun. Ve düşünüyorsun: Buna gerçekten gerek var mı? KONYA TRAFFIC. Herkes önce olmak istiyor. Belki de bazen bir başkasının önce geçmesine izin vermek gerekir.
