[Intro] Acht jaar ingeschreven. Nog steeds geen deur. Maar in het gemeentehuis schuift iemand met kleur. [Hook] Huissleutel op de pof, toekomst op de tocht. Ik wacht al jaren, maar mijn plek is verkocht. Huissleutel op de pof, jaren in de rij. Zij noemen het beleid, ik noem het voorbij. [Verse 1] Ik gun ieder mens een dak, maar kijk eens naar de straat. Als zorgen eerlijk is, waarom kom ik dan te laat? Starters op zolder, gezinnen bij pa. Gemeente zegt: “geduld”, maar daar koop je niks van. Acht jaar punten, acht jaar post. Acht jaar hopen, en nog steeds niks opgelost. Ze bouwen beloftes, geen huizen van steen. In folders is plek zat, in mijn straat geen één. [Pre-Hook] Ze zeggen: “het moet zo.” Ik zeg: “voor wie?” Want wie hier al wacht, verliest weer positie. [Hook] Huissleutel op de pof, toekomst op de tocht. Ik wacht al jaren, maar mijn plek is verkocht. Huissleutel op de pof, jaren in de rij. Zij noemen het beleid, ik noem het voorbij. [Verse 2] Den Haag maakt regels, gemeentes doen mee. Geld op de tafel, en de burger zegt: nee. Ze noemen het spreiding, ze noemen het plicht. Maar mijn naam op de lijst schuift weer uit het zicht. Raadszaal vol woorden, koffie, papier. Maar niemand daar vraagt: wie woonde al hier? Ze praten menselijk, netjes en zacht. Maar eerlijkheid stopt waar de kiezer wacht. Ik gun je een kamer, ik gun je een bed. Maar waarom wordt mijn leven als wisselgeld gezet? [Pre-Hook] Ze zeggen: “samen.” Maar samen is raar, als één krijgt een sleutel en één wacht nog jaren daar. [Bridge] Eigen volk eerst? Nee — eigen volk óók. Dat verschil is de waarheid die niemand graag hoort. Want eerlijk is eerlijk, zet niemand op straat. Maar vergeet niet de mensen die hier al jaren staan. [Verse 3] Ze wijzen naar cijfers, naar druk en tekort. Maar nooit naar beleid dat de wachtlijst vermoordt. Als jij boos wordt, ben jij weer hard. Maar zij maken keuzes met een zacht gezicht en koud hart. Nieuwe woningen weg, oude huurders klem. Starters blijven hangen, maar ze vragen wel je stem. Je stem was gratis, de rekening niet. Je kreeg een mooi praatje, maar geen woning in zicht. [Final Hook] Huissleutel op de pof, toekomst op de tocht. Acht jaar op de lijst, maar mijn plek is verkocht. Huissleutel op de pof, jaren in de rij. Ze noemen het beleid, maar schuiven ons opzij. De waarheid slaat in als een blok beton. Eerlijk is eerlijk: begin bij wie begon. [Outro] Acht jaar ingeschreven. Nog steeds geen deur. De Waarheid.
