Intro: LI oho-oh-oh-oho yoooo! oho-oh-oh-oho yo-yo-yo oho-oh-oh-oho yoooo! oho - yo Refren: Kiedy wszystko spada w dół, jestem w pusha w swoich barwach, zamieniam słowa na ruch w sercu nie merdam więcej, zostawiam to wam-wam śmieję się z życia, bo jest super cool, polecam wam-wam post-chorus: Co mi powiesz, kiedy przed tobą przepaść? Za mną nie ma już nic, a przed mną droga ślepa Chcę tylko czerpać – z życia tego czerpać I nigdy się nie bać, i nigdy się nie cofać Verse 1: Ona ciągle zdezoriętowana — wokół mnie — tyle drapaczy! Nie ma pomysłu na niebo, a ja oczy w stronę gwiazdy (jedynej), która nigdy nie zaświeciła, ale przynajmniej i nie zgasła, nie miała pomysłu po wyjechaniu z małego miasta. Łapała się pracy tam, tu i tam, chociaż wiedziała, że w życiu nie liczy się koka i szmal (wiedziała!), tylko coś głębiej ukrytego, uczyła się z dnia na dzień, że tutaj to tutaj, i to nic niezwykłego, nic specialnego. Rzuciła szkołę, by biec za swoim światełkiem (ze-ze-ze swoim?), jej rodzice nie wiedzą, ale zniknęła stąd szybkim tempem. Ten koncept szkoły trochę wygląda mi na zbyt oklepany, ostatnie chwile śmiechu, trzy lata i nie możesz znaleźć pracy. Ostatnie dolce w jej kieszeni dzwonią jak ostatni time, myśli o dilerce, z tego podobno szmal, patrzy na mnie tak... Refren: Kiedy wszystko spada w dół, jestem w pusha w swoich barwach, zamieniam słowa na ruch w sercu nie merdam więcej, zostawiam to wam-wam śmieję się z życia, bo jest super cool, polecam wam-wam post-chorus: Co mi powiesz, kiedy przed tobą przepaść? Za mną nie ma już nic, a przed mną droga ślepa Chcę tylko czerpać – z życia tego czerpać I nigdy się nie bać, i nigdy się nie cofać Verse 2: Stary, jestem tak zdezoriętowany, (Kiedy wszystko spada w dół), przez to, że mogę powiedzieć — haha, jestem jakby znany? Nie zobaczysz mnie bez tablic na ręku, bez chaina na szyi! Gdyby wszyscy moi idole żyli, przybiliby mi „on kiedyś wybrzmi”. Chociaż teraz muszę wydać hajs, którym się flexowałem, oni ciągle są jak: „stary, po prostu sobą bądź” (eh). Tylko że sobą to byłem, zanim miałem numer na fejm, teraz każdy chce coś, jakby miał ze mną deal na dzień. Wychodzę z domu — wyglądam jak sen, ale to nie sen, bo nie mogę spać przez ten lęk. Kupuję ciuchy, żeby nie czuć się biedny, a przecież wiem, że nie w nich jestem cenny. Czasem myślę, że jestem kimś — potem znowu, że nikim, i znowu coś klikam, bo chyba szukam opinii. Najładniejsi ludzie robią najbrzydsze rzeczy dla pary sekund atencji, w której czują się lepsi. Refren: Kiedy wszystko spada w dół, jestem w pusha w swoich barwach, zamieniam słowa na ruch w sercu nie merdam więcej, zostawiam to wam-wam śmieję się z życia, bo jest super cool, polecam wam-wam post-chorus: Co mi powiesz, kiedy przed tobą przepaść? Za mną nie ma już nic, a przed mną droga ślepa Chcę tylko czerpać – z życia tego czerpać I nigdy się nie bać, i nigdy się nie cofać outro: To wszystko spada, a ja dalej tu stoję Z pustymi kieszeniami, ale duszą jak złoto
