ขบวนเดียวกัน V.4

(oh-oh-whoa-oh-oh) [Verse 1] เธอนั่งริมหน้าต่าง มือกอดกระเป๋าเก่า ฉันนั่งฝั่งตรงข้าม ไม่พูดอะไร รถไฟออกจากสถานีตอนหกโมงเช้า ไม่มีใครถามว่าอีกคนจะไปไหน เธอมองเมืองผ่านกระจก ฉันมองเงาตัวเองบนหน้าต่าง เราต่างมีตั๋วคนละใบ แต่กำลังไปทางเดียวกัน [Pre-Chorus] บางครั้งคนแปลกหน้า ก็ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องทั้งหมด แค่รู้ว่าอีกคนกำลังเดินทาง ก็เพียงพอแล้ว [Chorus] เรานั่งอยู่บนขบวนเดียวกัน แม้ไม่รู้ว่าเธอหนีอะไร ฉันเองก็ไม่รู้ว่ากำลังตามหาอะไร แต่คืนนี้เราไม่ได้เดินทางคนเดียว ถ้าพรุ่งนี้เราแยกกันที่สถานีไหน และไม่พบกันอีกตลอดชีวิต อย่างน้อยครั้งหนึ่งบนเส้นทางยาวไกล เราเคยนั่งข้างกัน...ในขบวนเดียวกัน (oh-oh-whoa-oh-oh) [Verse 2] เธอถามว่า "ที่ปลายทางมีอะไร" ฉันหัวเราะแล้วบอกว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" เธอบอกว่าเธอก็ไม่รู้ เราจึงหัวเราะพร้อมกันเป็นครั้งแรก เธอเล่าเรื่องเมืองที่เธอจากมา ฉันเล่าเรื่องบ้านที่ฉันไม่กลับไป ไม่มีใครพูดคำว่า "อดีต" แต่เราต่างรู้ว่ามันนั่งอยู่ในกระเป๋า [Bridge] รถไฟวิ่งผ่านทุ่งกว้าง พระอาทิตย์ค่อย ๆ ขึ้นเหนือสายไฟ บางทีชีวิตก็เหมือนรถไฟขบวนนี้ เราเลือกไม่ได้ทุกสถานี แต่เลือกได้ว่าจะมองวิวแบบไหน (oh-oh-whoa-oh-oh) [Final Chorus] เรานั่งอยู่บนขบวนเดียวกัน สองคนที่ไม่รู้ปลายทาง อาจเป็นเพียงเรื่องสั้น ๆ ของกันและกัน ที่บังเอิญเกิดขึ้นกลางทาง เมื่อเสียงประกาศบอกให้ลงที่สถานีหน้า เธอลุกขึ้นพร้อมกระเป๋าใบนั้น ฉันยิ้มและบอกว่า "ขอให้โชคดี" เธอยิ้มกลับแล้วตอบว่า... "ขอบคุณนะ ที่ทำให้การเดินทางครั้งนี้ ไม่รู้สึกไกลเกินไป" (oh-oh-whoa-oh-oh) [Outro] รถไฟออกจากสถานี ที่นั่งข้างฉันว่างลงอีกครั้ง แต่บางครั้ง... คนที่ผ่านเข้ามาเพียงชั่วคราว ก็ทิ้งบางอย่างไว้กับเรา ตลอดเส้นทาง (oh-oh-whoa-oh-oh) (oh-oh-whoa-oh-oh)