Song Cover Image

He’ ess et Platt noch echt

„He’ ess et Platt noch echt“ (Selkanter Platt – Extended Version) [Strofe 1 – Gillrath & Feld] Do wo de Felder sich biegen wie Weck, do wo de Wind durch de Pappeln jeht zeck, do steiht et Gillrath – so stur un so stolz, mitm Pitter un’m Paul – met Botter on’m Holz. De Jöhlt jebützt de Kopp durch de Hecke, de Opa sitzt drauß met Knackbrot un Decke. Kinner fange Frösche, de Traktor dröhnt, et is wie et is – do wo keiner stöhnt. [Strofe 2 – Richtung Geilenkirche] Denn fährste met’m Rad övver Selfkant eraf, noh Beeck, noh Grotenrath – et es keene Jraff. Un in Geilenkirche, do lebt et joot, ob in Hünshoven oder wo dr Brück joot doot. Do klappert de Markt met Bratwurst un Klang, do brummt noch et Herz, nit bloß et Drang. Et Bähnche wäd verpasst, doch et is egal, mer hätt ja die Zick – un dat schon seit Mol. [Refräng] He’ es mi Land, he’ ess mi Jlöck, vo Gillrath noh Kirch, met Schotter un Dreck. Dä Himmel es breit, et Platt es laut, wer hier wor, der bleibt – dat is uns H’aut. [Strofe 3 – Tripsrath, Teveren, Waurichen] En Tripsrath da jluckt et Huhn noch vum Zaun, un in Teveren kannste de Jetschaue klaun. Do wo’t Militär mol lärmte wie Jeck, is et jetz grün – un der Wind weht keck. In Waurichen schrubbe se de Stoep noch blank, do staut sich de Tratsch wie de Kaff im Schrank. Met’m Rad op’m Bahndamm, de Blick es frei, un et Jlöck lieht övver et Land wie Blei. [Strofe 4 – Immendorf, Süggerath, Prummer] En Immendorf backe se Broet wie dröm, mit Rosine drin un Zimt wie im Döm. Süggerath träumt sich langsam durch’t Johr, met de Worscht noch met Häng jemacht – nit vor. In Prummer hört mer noch Hahn un Wind, un en Bauersjung kickt, ob de Mond schon find. Et ess nit vill, wat hier passiert, doch wat ess – dat ess echt, nit retuschiert. [Bridge] Wenn et Platt verklääve an de Zung, wie dat Jlöck an de Siel, ewich jung. Dann weißte: He’ is nix Show, he’ es mi Eck – nit Highlife, doch froh. [Letzter Refräng – mit Gefühl] He’ es dat Land, wo Platt noch lebt, wo et Herz op dem Acker sin Rhythmus jebt. Kei Bling-Bling, kei’ Krach – nur Wind un Tön, un en Eck, wo mer halt nit einfach wön, sondern höhn. [Outro – leise, langsam, ehrlich] Wenn’t dämmert övver Millen, un d’r Hahn hält Ruh, dann sitz mer op d’r Bank, un hört einfach zu. Platt wäd jeflüüstert, en Schnaps ess parat, he’ ess et Levve – nit Jefase, nit Tat.