Ben bir garibim, adım garip bu alemde Sahipsizim, yetimim, avareyim bu şehirde Karanlık yollar çökmüş üstüme gece gibi Çıkmaz sokaklar yazmış kaderi üstüme Pas bağladı içim, harabeyim, yorgunum Duman çökmüş üstüme, boğuluyor her yanım Kaçamam kendimden çözülmez bu kederden Kırık çatıların gölgesinde büyüdüm Pas tuttu ruhum, enkaz gibi yoruldum Şehrin dumanı sardı dört bir yanımı Kaçamam kendimden, kurtulamam kederimden İçim yanıyor bu şehirde, kül düşer sesim Kalbim çoktan teslim oldu geceye, kesilir nefesim İçim yanık bu şehirde, kül olur sesim Kalbim hep esir geceye, susar nefesim