ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่เธอเข้ามา เปลี่ยนวันธรรมดาให้มีความหมาย แค่มีเธอนั่งอยู่ตรงนี้ข้างกาย โลกที่วุ่นวายก็พลันเงียบงัน เธออาจไม่เคยรู้ว่าคนคนนี้ เก็บทุกวินาทีเอาไว้ในใจ คำพูดธรรมดา รอยยิ้มที่ให้ กลับทำให้ใครคนหนึ่งหวั่นไหวเหลือเกิน ฉันจึงทำเหมือนไม่มีอะไร ซ่อนความรู้สึกเอาไว้ข้างในอย่างนั้น เพราะกลัวว่าเพียงคำว่ารักสักคำ จะเปลี่ยนความสัมพันธ์ที่มีให้หายไป ถ้าเพียงเสี้ยวองศาที่เราสบตากัน เธอจะเห็นไหมว่าฉันซ่อนอะไรเอาไว้ จะเห็นหัวใจที่สั่นทุกครั้งที่ใกล้ หรือเห็นแค่ใครคนหนึ่งที่มองเธอเหมือนเดิม ถ้าฉันเผลอให้สายตาพูดแทนหัวใจ เธอจะรู้สึกเหมือนกันบ้างไหม หรือจะเริ่ม เว้นระยะห่างระหว่างเราให้มากกว่าเดิม ฉันกลัวเหลือเกิน... กลัวเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ถ้าการไม่พูดว่ารักยังทำให้มีเธอ ฉันก็ขอเป็นคนที่รักเธออยู่ตรงนี้ แม้ต้องเก็บทุกความหวั่นไหวที่มี ไว้ในสายตาคู่นี้... ที่เธอไม่เคยอ่านมันออก บางครั้งเธอเข้ามาใกล้กว่าทุกวัน หัวใจของฉันกลับยิ่งต้องระวัง อยากหยุดเวลาให้อยู่ตรงนั้นนาน ๆ แต่ก็ทำได้เพียงยิ้มให้เธอเหมือนเคย อยากถามว่าเธอเคยรู้สึกบ้างไหม ว่าใครคนนี้มีอะไรที่ไม่เอ่ย แต่แค่คิดว่าพรุ่งนี้อาจไม่ได้พบกันเหมือนเคย ก็ไม่กล้าเสี่ยงเลยแม้สักครั้ง ฉันรู้ว่าความเงียบไม่อาจบอกเธอ ว่าฉันรู้สึกมากมายเพียงไหน แต่ถ้าความจริงทำให้เธอลำบากใจ ฉันยอมเป็นคนที่เก็บมันไว้เอง ถ้าเพียงเสี้ยวองศาที่เราสบตากัน เธอจะเห็นไหมว่าฉันซ่อนอะไรเอาไว้ จะเห็นหัวใจที่สั่นทุกครั้งที่ใกล้ หรือเห็นแค่ใครคนหนึ่งที่มองเธอเหมือนเดิม ถ้าฉันเผลอให้สายตาพูดแทนหัวใจ เธอจะรู้สึกเหมือนกันบ้างไหม หรือจะเริ่ม เว้นระยะห่างระหว่างเราให้มากกว่าเดิม ฉันกลัวเหลือเกิน... กลัวเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ถ้าการไม่พูดว่ารักยังทำให้มีเธอ ฉันก็ขอเป็นคนที่รักเธออยู่ตรงนี้ แม้ต้องเก็บทุกความหวั่นไหวที่มี ไว้ในสายตาคู่นี้... ที่เธอไม่เคยอ่านมันออก ฉันไม่ได้กลัวการรักใครสักคน ไม่ได้กลัวว่าต้องเจ็บปวดแค่ไหน แต่กลัวว่าคนที่เคยอยู่ข้างกัน จะกลายเป็นคนที่เดินผ่านกันไป กลัวคำทักทายที่เคยมีความหมาย จะเหลือเพียงรอยยิ้มที่ฝืนส่งให้ กลัวว่าวันหนึ่งเธอจะมองฉันด้วยสายตา ที่บอกว่า... เราไม่ควรใกล้กันอีกแล้ว ถ้าเพียงเสี้ยวองศาที่เราสบตากัน แล้วหัวใจของฉันเผลอบอกความจริงออกไป หากเธอเห็นความรักที่ฉันซ่อนไว้ข้างใน ช่วยทำเหมือนไม่เห็นได้ไหม... ถ้าเธอไม่รักกัน ฉันยังอยากเป็นคนที่เธอเล่าเรื่องราว ยังอยากเป็นใครสักคนในวันไหวหวั่น ไม่อยากให้คำว่ารักเพียงคำเดียวของฉัน กลายเป็นกำแพงกั้นระหว่างเรา หากเธอไม่เคยคิดเหมือนฉันก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องฝืนหัวใจเพื่อรักษาความรู้สึกนี้ แค่ขอให้วันพรุ่งนี้เรายังมีกันอย่างวันนี้ ให้ฉันได้อยู่ตรงนี้... โดยไม่ทำให้เธอต้องลำบากใจ \[Outro\] หากวันไหนเราบังเอิญสบตากัน แล้วเธอเห็นแววหวั่นไหวในสายตาคู่นี้ อย่าเพิ่งถามเลยว่าฉันรู้สึกอย่างไรสักที เพราะคำตอบทั้งหมดนั้น... อาจทำให้ฉันเสียเธอไป และฉันยังไม่พร้อม... ที่จะเสียเธอไปเพียงเพราะคำว่ารัก แม้หัวใจอยากขยับเข้าไปหาเธออีกสักองศา แต่ฉันก็เลือก... ยืนอยู่ที่เดิม
