Modernus Intrigatio

(Verse 1) In regno luxus, omnes homines cupiunt, Clara nomina, opulentia, et potestas. In clandestinis locis, conspirationes movent, Nulla pars inimici, nulla veritatis nota. (Chorus) Modernus intrigatio, cor meum lacerat, Sed ambitionem sequor, in tenebris latentem. Ascensum peto, in labyrintho errat, In laudum choro, in famae nubilo. (Verse 2) Mens mea fabricat, quaeque mundi gaudia, Pars pro toto, sed omnes in caecitate. Manusque dolosa, in amicis latentem, Mentem corrodit, societatem frangit. (Chorus) Modernus intrigatio, lumen meum obscurat, Sed gloriam sequor, in umbra vacillantem. Aurum colligo, in falsis laudibus, In fortuna ruinam, in laetitia dolorem. (Bridge) Vita brevis, sed in ira peracta, Sed cur me in tali pugna retines? Nescio quid in animo latet, Nec possum me a tali ruina liberare. (Chorus) Modernus intrigatio, lacrimae meae evanescent, Sed potentiam sequor, in ignis ardentem. Ascensum gloriosum, sed ad astra cadentem, In amore fictis, in veritatis exilium. (Outro) Mundi theatrum, scena mutat, Personae cadunt, sed fabula manet. Quid prodest omni, si anima perit? In fallacibus laetitia, in fine lamentum.