[Verse 1] Τα χρόνια φύγαν, σπίτι ρημαγμένο σαν το κορμί μου, μισογκρεμισμένο σκόνη στους τοίχους, κλειστά παντζούρια κι οι αναμνήσεις μου γυρνούν σαν αγρίμια Στέκομαι μόνος απέναντι στ' αγιάζι κάθε σου βλέμμα ακόμα με τρομάζει τ' όνομά σου γυρίζει κάθε βράδυ και ξανανοίγει την παλιά πληγή μου [Chorus] Γυρνάω σπίτι κι είσαι παντού σε κάθε δωμάτιο του νου τρίζει η σκάλα σαν να 'ρχεσαι πάλι κι ύστερα πέφτει νεκρική σιγή Γυρνάω σπίτι κι είσαι παντού στο σπασμένο κάδρο του σαλονιού ό,τι αγάπησα έμεινε εδώ μα εσύ δεν ανοίγεις όταν χτυπώ [Verse 2] Οι τοίχοι ξέρουν όσα δεν τολμώ να πω πόσες φορές σε είδα μέσα στον καπνό σκιές χορεύουν σαν παλιό φιλμ βουβό κι εγώ να ψάχνω ένα τελευταίο «σ' αγαπώ» Άδεια δωμάτια, χαμένες εποχές ρολόγια σβηστά και παγωμένες Κυριακές κανείς δεν ξέρει τι απέμεινε εδώ μόνο η φωνή σου να γυρίζει συνεχώς [Bridge] Το φως στον διάδρομο καίει ακόμη κανείς δεν μένει πια εδώ μα κάθε νύχτα πριν χαράξει ακούω τα βήματά σου στο κενό [Final Chorus] Γυρνάω σπίτι κι είσαι παντού σε κάθε δωμάτιο του νου τρίζει η σκάλα σαν να 'ρχεσαι πάλι κι ύστερα πέφτει νεκρική σιγή Γυρνάω σπίτι κι είσαι παντού στο σπασμένο κάδρο του σαλονιού ό,τι αγάπησα έμεινε εδώ μα εσύ δεν ανοίγεις όταν χτυπώ
