[Intro – Soft guitar, emotional tone] Γεωλογικός ο χρόνος, ξεκινά απ’ τη Γη, δισεκατομμύρια χρόνια, γράφουν την αρχή. [Verse 1 – Calm, storytelling] Μοιράστηκε σε αιώνες, περιόδους και εποχές, κάθε τέλος φέρνει αλλαγή, σβήνουν μορφές ζωής παλιές. Παλαιοζωικός, με ασπόνδυλα στη γη, Μεσοζωικός, δεινόσαυροι εκεί. Καινοζωικός, θηλαστικά μαζί, σήμερα σε αυτόν, όλοι ζούμε στη στιγμή. [Chorus – Stronger voice, melodic] Κι οι πλάκες κινούνται, η Γη ανασαίνει, σεισμοί κι ηφαίστεια, καρδιά που καίει. Ρεύματα θερμά, στον μανδύα βαθιά, φέρνουν τις οροσειρές, σ’ όλη τη γη ξανά. [Verse 2 – More rhythmic, rising emotion] Καληδόνια πτύχωση, Σκανδιναβικά βουνά, κι η Σκωτία με όρη, μνήμες αρχινά. Ερκύνια παλιά, στον Παλαιοζωικό, Ουράλια, Δρυμός, Ιούρα, Ιβηρικό. Ήρθε κι η Αλπική, στον Καινοζωικό, Άλπεις, Καρπάθια, Πίνδος, Καύκασος ισχυρό. [Chorus – Passionate, intense feeling] Κι οι πλάκες κινούνται, η Γη ανασαίνει, σεισμοί κι ηφαίστεια, καρδιά που καίει. Ρεύματα θερμά, στον μανδύα βαθιά, φέρνουν τις οροσειρές, σ’ όλη τη γη ξανά. [Bridge – Softer, reflective] Ισλανδία γεννήθηκε, δυο πλάκες χωριστές, Ευρασία κι Αμερική, τραβούν αλλού γραμμές. Η Μεσόγειος αλλάζει, σπρώχνει η Αφρική, ίσως σβήσει κάποτε, μα θα ‘ναι μακρινή. [Outro – Emotional, fading voice] Τα απολιθώματα μιλούν, τράπεζα ζωής, κρυμμένα μυστικά, απ’ το παρελθόν της Γης. Παγγαία η θεωρία, μας ένωσε ξανά, η Γεωλογία ιστορία, τραγούδι δυνατά.
