Headlines Carried My Name

[Verse 1] a headline carried my name. a silhouette, a woman between justice, medi-joker, attention, mercy and shame the upcoming rain. Kastelen van papier cities, een holle bolle echo vol steden where justice forgot its key. They took my roof, my record, but couldn’t take the heart what’s left of me. My shame still finds rhythm in the cracks of every stone — die ik niet bezit of bewoon on the street I am never alone. En das dan gewoon. ’cause mercy isn’t mercy till you’ve learned to stand alone. Then you really know, not by law or order. That’s you’re not really on your own, Of ben jij zoals dat eendje dat denkt dat hij toch de weg wel oversteken kan — wat denk je hier nu van? Ha jij luisteraar, ga ook je oordeel en zaken hosselen dan. a headline carried my name. a silhouette, a woman between justice, medi-joker, attention, mercy and shame the upcoming rain. [Verse 2] Zie ons niet gebroken, zie ons staan, just become as me learning sight, see a city. Trip with me. From the alley to the altar, ben ik je gids van het leven naar onder aan de lijn, waar zelfs kleine lettertjes in open media genegeerd openlijk bestaan. a headline carried my name. a silhouette, a woman between justice, medi-joker, attention, mercy and shame the upcoming rain. Het leven claimt systemen en alles in rood wens ik zelf weer groen en dan... Tja. I keep burning, keep the light — post-articulate, lost post trauma too. I whispering, keep the fight Scheid gewoon zoals ik binnen kaders deed gewoontes patronen feit. --- [Bridge – soft prayer cadence] God of the gutters, hear the pulse beneath this skin. Ik zit er middenin, met mijn nekken, naasten en gekken, tussen hekken en lokalen. Gekken en verhalen. Stories, torries en tokkies. Teach me peace that sounds like thunder, and the courage to begin. Not vengeance, but vision; not anger, but art — make a home inside the chaos, and a temple in the heart of my city. --- Post-articulate and brave — homeless, yet wholly awake. God keeps his paper at stake. Met mijn Spoken Word dat ik spreek. — Of ben jij zoals dat eendje dat denkt dat hij toch de weg wel oversteken kan — wat denk je hier nu van? Ha jij luisteraar, ga ook je oordeel en zaken hosselen dan.