[INTRO — szept] Nie pamiętam, kiedy wyszedłem. Pamiętam tylko… że miasto znało moje imię. [ZWROTKA 1] Latarnie mrugają jak oczy, których nie powinienem widzieć, zegar zatrzymał się w północy, a ja dalej próbuję iść. Każda ulica prowadzi gdzieś, ale żadna nie prowadzi mnie, mijam człowieka — ma moją twarz, mówi: „Nie patrz wstecz”. [PRZEJŚCIE — narastanie] I nagle cisza… zero samochodów, zero świateł, tylko moje kroki. [REFREN — mocny, przestrzenny] Jestem między klatkami, między snem a jawą, między tym, kim byłem, a tym, czego nie poznaję. Nie wołaj mnie po imieniu, bo mogę się odwrócić. A jeśli się odwrócę… już nie będę mógł wrócić. [BREAK — glitch / szept] 03:17. 03:17. 03:17. Nie jesteś sam. [OUTRO] Otwieram drzwi. Jestem w swoim pokoju. Na stole leży telefon. Wiadomość od mnie: „Nie wychodź dziś z domu.”
