
[Neues Intro – Vorzeichen des Untergangs] Profundum… profundum… Ante lucem sonat ruptura, ante verbum cadit ordo. Caelum non cantat, caelum retinet spiritum. Non pax venit, non iudicium, sed fractura primae lucis. Ooo— mmm— ahh— [Praefatio] Stetit Michael in luce antiqua, signifer exercitus caelorum. Stetit Lucifer in igne tacito, sine corona, sine timore. Inter eos non ira, sed necessitas stetit. [Chant I – Conflagration] Ferrum alarum colliditur, ignis contra lumen surgit. Gladius fulget, sed flamma non fugit. (Michael clamat:) Quis ut Deus! (Lucifer respondet:) Ego sum. [Chant II – Der Kampf] Alae percutiunt spatium, sanguis cadit super astra. Lux vulnerat carnem, sed ignis edit fidem. Non corpus tantum pugnat, sed voluntas contra legem, veritas contra veritatem. [Responsorium – Ruf und Antwort] Cantor: Quis tenet ignem aeternum? Chorus: Lucifer. Cantor: Quis deficit in lumine? Chorus: Michael. [Chant III – Der Wendepunkt] Gladius Michaelis haesitat. Non frangitur, sed dubitat. Lucifer non percutit statim. Spectat ruinam nascentem. Et lux, primum, tremit. [Interlude – Dissonante Vokalise] Ahhh— Ooo— Eeee— (grave, lentum, minax) [Chant IV – Der Fall] Michael cadit, non in ignem, sed in silentium profundum. Alae albae fiunt cinis gravis. Vox exercitus interrumpitur. Non clamor, non prex, sed vacuum. [Processio – Sieg ohne Jubel] Lucifer stat super fractum caelum. Non triumphat. Non exsultat. Regnum non rapitur, regnum assumitur. Lex deficit. Voluntas manet. [Chorus – Hypnotische Wiederholung] Michael cecidit. Michael tacuit. Michael cecidit. Lux… tacuit. [Chant V – Nachhall des Krieges] Ignis non vicit ferro. Ignis vicit tempore. Lucifer non est victor per gloriam, sed per constantiam. Caelum clauditur. Bellum deficit. Silentium regnat. [Neues Outro – Nach dem Fall] Sub ruina caeli non mors, sed mutatio manet. Michael vivit, sed fractus est. Lucifer manet, sed solus est. Lux non periit. Lux mutata est. Profundum… profundum… (Ooo…) (mmm…) (ahh…)

