(MOST — jak modlitwa): A gdy ktoś zapłacze w mroku… miej go w swoim blasku… By żadna dusza nie została sama w zimną noc. (ZWROTKA I): Zasypiaj, małe światło, noc tuli cię jak cień… A niebo cicho szepcze, że jutro spełni sen. Księżyc zagląda w okna, jak anioł z ciepłym tchem, i gwiazdy mrugną czule, śpiewając tobie pieśń: (REFREN — delikatny jak oddech niemowlęcia): Śnij, gwiazdko Betlejemska, śnij o ciepłych, dobrych dniach. Niech twój blask nam drogę wskaże, gdy zapomnimy, dokąd iść. Śnij, gwiazdko Betlejemska, o miłości, co bez granic jest… Bo Twój sen dziś rodzi cud — dla świata, dla nas, dla serc. (ZWROTKA II): Anioły stoją blisko, nad żłóbkiem trzymają straż. Ich skrzydła jak puch śniegu, osłaniają mały świat. I wiatr już tak nie szumi, bo boi się obudzić cię, a każdy płatek śniegu pada ciszej niż szept. (REFREN 2 — z dziecięcym chórem cichutko): Śnij, gwiazdko Betlejemska, śnij o dobrych ludzkich sercach. Niech twój blask nam drogę wskaże, gdy zgubimy własny sens. Śnij, gwiazdko Betlejemska, śnij o świecie bez ciemności. Bo Twój sen dziś niesie cud — światło, co zwycięża noc. (MOST — jak modlitwa): A gdy ktoś zapłacze w mroku… miej go w swoim blasku… By żadna dusza nie została sama w zimną noc. (REFREN FINAŁOWY — cicho, jak kołyska): Śnij, gwiazdko Betlejemska… śnij o miłości zawsze z nami… Bo Twój sen… jest naszym snem… …o świetle w głębi serc. ( CODA — kołysząca harfa i cichy chór): Lululaj… śnij… Betlejem śni… Melodia zamiera jak płatek śniegu na dłoni.
0/500