Sensizlik, Erik çiçeği misali. Soğuğa aldırmadan, Aşık oluveriyorum kış güneşlerine, Seni her düşündüğümde. Bir o kadar çabuk geliyor bahar, Rüzgar kırıyor dallarımı. O kadar soğuk bir yalnızlık üzerine, Bir heyecan mı unutturacak hatalarını? Soğuk mu üşütecek yapraklarını? Sen bu kadar güzelken, Doğmayacak mı gözlerinde yine güneşler? Korkularımdan sıyrılırken, Tam da mevsimi gelmişken, Habersiz düşmüş erik çiceği, Aklının ortasına. Şimdi her yer yine ilkbahar, Ama sen soğuk, Ben yalnız, İkimiz de ıssız, İkimiz de apansız, Yakıyoruz birbirimizi. Yok yere.
