[Intro — Whispered, drone only] Stalowa brzoza nad ugorem gubi liść za liściem. Każdy spada sam. A ziemia pamięta wszystkie. [Verse 1] Za miastem ugór, stalowa brzoza czuwa, Złotym liściem znaczy każdy ludzki krok. Beton idzie polem, nikt go nie zatrzyma — A ona i tak sieje. I tak co rok. [Verse 2] Na wzgórzu pnie z kamienia, bez liścia, bez kory, Korony z betonu jak połamany nóż. A pod nimi bruk — tysiąc szarych kostek — Wezbrał jak morze i niesie je. Niesie już. [Pre-Chorus] Sama kostka — tylko szary kamień. Sam człowiek — tylko krok i dłoń. [Chorus] Szare szeregi — kamień przy kamieniu, Żaden nie złoty, a razem udźwigną las. Szare szeregi — ramię przy ramieniu, Nie wierzę w królów. Wierzę w was. [Verse 3] Na białej ścianie orły, krzyże, daty, Wykuto chwałę — imion ludzi brak. Kto kładł te kostki, kto mieszał zaprawę? Nie ma ich w kamieniu. A stoją tu i tak. [Pre-Chorus] Sama kostka — tylko szary kamień. Sam człowiek — tylko krok i dłoń. [Chorus] Szare szeregi — kamień przy kamieniu, Żaden nie złoty, a razem udźwigną las. Szare szeregi — ramię przy ramieniu, Nie wierzę w królów. Wierzę w was. [Bridge — Choir hum, fiddle alone] Mokosz przędzie z szarej wełny — Jedna nitka pęka, kiedy chwycisz ją w dłoń. Tysiąc splecionych wyciągnie z każdej studni. Tysiąc splecionych — to już nie nić. To dom. [Spoken — THE PROPHECY] Nie czekaj na złotego. Złoty przychodzi raz na sto lat i odchodzi z pieśnią. Patrz na szarych. Na tych, co przyszli rano i zostali do zmroku. Na tych, których imion nie wykuto. Jeden kamień to tylko kamień. Tysiąc — to droga. A droga, kiedy trzeba, staje murem. [Final Chorus — Full choir, stomps, key lift] Szare szeregi — kamień przy kamieniu, Żaden nie złoty, a razem udźwigną las. Szare szeregi — ramię przy ramieniu, Nie wierzę w królów. Wierzę w nas. [Outro — Kokopelli Whisper] Żaden kamień nie wie, że jest murem.
