
09 - Marie – nix jeiht üvver dich! (PreIntro Edit)
[Erzählung:] (Mir wolle üch ens wat verzelle. De Zig, die is wat kumisch. Överall luure die Mänsche nur noch et ins Händy. Dabei jibbet so vill zu luure. Maat de Öhze op un luurt üch um, wie schön de Welt und wie bunt et hee es – ooch, weil et överall Gedröcks jitt! Deshalb ham mer üch a leedche jemaht övver et Mariesche. Denn et Mariesche es ne Frau, die mer janz real ens wat verzälle, bützen un met ihr danze kann – kein digitales Bling-Bling, Marie hat et Hätz am richtije Fleck! Su, loss mer zesamme singe:) "Marie – nix jeiht üvver dich!" [Intro] [Refrain – LAUT, JECK, KNALLER!] Marie, Marie, do bes nit nur e Bild, ooh, ooh, bes wie et Lävve, do bes frei un wild! Marie, Marie, do bes nit nur e Traum, ooh, ooh, do kanns mich bütze, un ich spür et jenau! --- [Strophe 1] En Kölle han mer vill jesehn, et kütt, et jeiht, et bliev doch schön. Mer fiere he, met Hätz un Hand, op jede Stroß, vur jede Wand. Doch he hück dänze all opm Handy, like un wisch, un fott es et Bild. Doch Marie, do häs et Jeföhl, do bes echt, do bes richtich wild! --- [Refrain] Marie, Marie, do bes nit nur e Bild, ooh, ooh, bes wie et Lävve, do bes frei un wild! Marie, Marie, do bes nit nur e Traum, ooh, ooh, do kanns mich bütze, un ich spür et jenau! --- [Strophe 2] Dä Dom steiht do, seit vill Johr, jeschriwve es, wat bliev davor. Kein Bildschirm kann mich so berüehre, wie minge Stadt, wie ming Marie he! Do kanns mich anlache, kanns mich nemme, do bes he, do kann ich et spüre. Marie, do bes nix, wat verjitt, do bes Heimat, do bes ming Jlück! --- [Bridge – emotional, tief, mit Jeföhl!] Ob d’r Mond och övver Kölle schingk, ob’s Hätz och brennt, ob’s Hätz och singk, Wat echt es, dat jeiht niemals fott, un Marie, do bes en Joldeschatz! --- [Refrain – NOCH jecker, NOCH lauter!] Marie, Marie, do bes nit nur e Bild, ooh, ooh, bes wie et Lävve, do bes frei un wild! Marie, Marie, do bes nit nur e Traum, ooh, ooh, do kanns mich bütze, un ich spür et jenau! --- [Outro – schunkelig, mit Tränche!] Un wenn ich alt ben, dann wees ich noch, et jode Woot, dat bliev bestonn. Marie, do bes ming Lävve, do bes Hätz un Jeföhl, Marie, do bes minge Sonn!

