شعری دگر بسازم

[Intro - Intimate and slow Kamancheh melodic phrase, subtle Setar, very soft Tonbak] [Verse 1 - Grounded, rhythmic, dignified and clear] دستی زده به تسبیح... دستی به اِستِخاره... دردِ دلِ من و تو... در شبِ پُر ستاره... [Verse 2 - Solemn and measured, deep chest voice] من مانده‌ ام که شاید... راهِِ رَجا بیابم تو خوانده‌ ای به صبرم... تا با گُنَه نیایم [Instrumental Interlude - Lyrical Kamancheh and Setar dialogue] [Bridge - Deep resonance, introspective and crisp] من خود گناهِ خود را... بر رویِ خود ببینم نوری کجا که در شب... رویِ تُرا ببینم؟ [Chorus / Climax - Noble elevation, powerful yet restrained, no wailing] دیروز غم، فُزون‌تر... امروز زخمِ جانکاه... هجر و فراق، خوشتر... از وصلِ گاه و بیگاه! [Verse 3 - Tender and poetic, steady tempo] خواهم که در کنارَت... دائم نظر ببازم شعری ز بَر بخوانم... شعری دگر بسازم... [Outro - Slow fading Setar and soft Tonbak cadence] شعری ز بَر بخوانم... شعری دگر بسازم... [End - Resonant final chord]