Ένας Γέρος - Konstantinos Petrou Kavafis

[Intro] (vinyl crackle) (low tavern chatter) (glasses clink softly) (bouzouki improvisation) (violin enters slowly, crying motif) κάθετ’ ένας γέρος... (violin repeats phrase) (hand percussion starts hasapiko pulse) [Verse 1 – Male Vocal] Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος· με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά. (violin answer) κάθετ’ ένας γέρος... [Verse 2 – Female Vocal] Και μες των άθλιων γηρατειών την καταφρόνια σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά. (female sigh into violin phrase) κάθετ’ ένας γέρος... [Chorus – Duet] (bouzouki stronger, bass walking line) Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει. Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες... (woman + man together) Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό. (violin circles phrase again) κάθετ’ ένας γέρος... [Verse 3 – Male Vocal] (rougher, more spoken) Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα· και πως την εμπιστεύονταν πάντα - τι τρέλλα! - την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.» (background female echo) πολύν καιρό... [Instrumental Break] (bouzouki solo, violin replies) (hasapiko rhythm steady) (tavern voices fade lower) Violin refrain again and again: κάθετ’ ένας γέρος... κάθετ’ ένας γέρος... [Verse 4 – Female Vocal] (deeply emotional) Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει. (male softly underneath) την εμπαίζει... [Bridge – Spoken Duet] (music softens, only guitar + bass) .... Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε. (long pause) Κι αποκοιμάται... [Final Chorus – Full Ensemble] (violin soaring, voices together) στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι. στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι. (duet whisper) κάθετ’ ένας γέρος... κάθετ’ ένας γέρος... [Outro] (violin alone) (chair creaks) (newspaper slips to floor) (vinyl crackle fades) κάθετ’ ένας γέρος...