Hoor gou.... Hoor gou hier.... [Intro] Die wind sny skerp deur die vlaktes wyd, jou asem hang soos rook in die koue tyd, maar daar’s ’n liggie langs die grondpad daar… ’n plek wat voel soos huis, al ry jy ver. [Vers 1] Die wiele rol oor teer en stof, die kinders vra: “Hoe ver nog, Pa, dis rof!” Kaart lê oop maar niemand weet, ons draai mos weer by dieselfde plek verkeerd. En toe — daar staan hy, skeef en klein, ’n houtbord sê: “Kom rus gerus ’n rukkie hier binne.” [Pre-Refrein] Die deur klap oop met daai ou bekende klank, die reuk van vuur en brood slaan teen jou wang… [Refrein] O by die padstal in die winterson, waar die tannie sê: “Vat nog een, man!” Roosterkoek warm, botter wat smelt, gêmmerbier wat jou keel laat brand en vertel— ons koop te veel vir net twee uur se ry, maar dis mos hoe die lewe moet bly. Ja by die padstal langs die pad, word elke koue hart weer warm gemaak. [Vers 2] Die tannie agter die toonbank glimlag breed, “Hierdie konfyt is die beste — glo my, ek weet!” Toeriste sukkel met ’n kaart wat skeur, “Is ons nou naby klêrens… of deurmekaar ver?” Die wind fluit sag deur die skermdeur raam, en iemand lag oor stories van lank, lank saam. [Pre-Refrein] Nog ’n koffie, nog ’n happie vir die pad, en skielik voel jy jy’s weer kind, nie moeg en sat. [Refrein] O by die padstal in die winterson, waar die tannie sê: “Vat nog een, man!” Roosterkoek warm, botter wat smelt, gêmmerbier wat jou keel laat brand en vertel— ons koop te veel vir net twee uur se ry, maar dis mos hoe die lewe moet bly. Ja by die padstal langs die pad, word elke koue hart weer warm gemaak. [Brug] Dis nie net kos nie, dis herinnering, in elke happie lê ’n stukkie ding— van ou dae toe die wêreld stadig was, en tyd nie gejaag het soos nou so vas. [Laaste Refrein – sag begin, bou op] O by die padstal in die winterson, waar jy weer voel jy behoort êrens, man… Met hande warm om ’n beker vas, en lag wat eg is, nie net vir die pas. Ja ons koop te veel vir die pad vorentoe, maar dis daai oomblikke wat bly, wat groei… By die padstal langs die pad, is jy nooit regtig alleen… dis waar jou hart weer huis toe gaan. Net by Die padstal......
