چوچوچوچوچوچوچوچچچچچچچچچچچچچچچچو چوچوچوچوچوچوووووچوووووووچوووو چو زین بُگذَری مَردُم آمد پَدید شد این بَندها را سَراسَر کِلید سَرش راست بَر شُد چو سَروِ بُلَند به گفتارِ خوب و خِرَد کار بَند له له لعلعلعععععععع لالالالالالالاااااااااااا پذیرندهٔ هوش و رای و خِرَد مَر او را دَد و دام فَرمان بَرَد زِ راهِ خِرَد بِنگَری اَندکی که مَردُم به مَعنی چه باشَد یکی مگر مَردُمی خیره خوانی هَمی جز این را نشانی نَدانی هَمی هاهاهاهاهاهاهااااااااا هوهوهمهوهوهوووووووووو تو را از دو گیتی بَر آوَرده‌اَند به چَندین میانچی بِپَروَردِه‌اَند نُخُستینِ فِطرَت پَسینِ شُمار تویی خویشتَن را به بازی مَدار شِنیدَم زِ دانا دِگرگونه زین چه دانیم رازِ جَهان آفرین نِگَه کُن سَرانجامِ خود را ببین چو کاری بیابی اَز این بِه گُزین هی هی هی هیهییییییییییییییی نونونونوش نونوووووووووووووو به رَنج اَندر آری تَنَت را رَواست که خود رَنج بُردن به دانش سِزاست چو خواهی که یابی زِ هَر بَد رَها سَر اَندر نَیاری به دامِ بَلا نِگه کُن بِدین گُنبدِ تیزگَرد که دَرمان اَزوی اَست و زویَست دَرد دودودو دورووووووووووووووو دادادادادااااااااااا دیدیدیدییییییی دیدیییی نه گَشت‌ِ زَمانه بِفَرسایَدَش نه آن رَنج وُ تیمار بِگزایَدَش نه از جُنبش آرام گیرَد هَمی نه چون ما تَباهی پَذیرَد هَمی اَز او دان فُزونی اَز او هَم شُمار بَد و نیک نَزدیکِ او آشکار زِ یاقوتِ سُرخ اَست چَرخِ کَبود نه از آب و گَرد و نَه از باد و دود به چَندین فُروغ و به چَندین چِراغ بیاراسته چون به نوروز باغ رَوان اَندر او گوهَرِ دل‌فُروز کَز او روشنایی گرفته است روز زِ خاوَر بَر آیَد سویِ باختَر نباشَد اَز این یِک رَوِش راست‌تَر اَیا آن که تو آفتابی هَمی چه بودَت که بَر مَن نَتابی هَمی چراغ اَست مَر تیره شَب را بَسیچ به بَد تا تَوانی تو هَرگز مَپیچ چو سی روز گردش بپیمایَدا شَوَد تیره گیتی بِدو روشَنا پَدید آید آنگاه باریک و زَرد چو پُشتِ کسی کو غَمِ عشق خْوَرد چو بیننده دیدارش اَز دور دید هَم اَندَر زَمان او شَوَد ناپَدید دِگَر شَب نمایش کُنَد بیش‌تَر تو را روشَنایی دَهَد بیش‌تَر به دو هَفته گَردَد تَمام و دُرُست بِدان باز گَردَد که بود از نُخُست بُوَد هَر شَبانگاه باریک‌تَر به خورشیدِ تابَنده نَزدیک‌تَر بِدینسان نَهادَش خداوندِ داد بُوَد تا بُوَد هَم بِدین یِک نَهاد
